Ադոլֆ Հիտլերը տառապել է «շամանությամբ»՝ էպիլեպտիկ և պատրանքների դրսևորումներով։ Այս մասին վկայում են բրիտանական հետախուզության 1942-ին պատրաստված գաղտնի փաստաթղթերը, գրում է The Telegraph-ը։

Քեմբրիջի համալսարանի աշխատակից Ջոն Մակկերդին կազմել է Հիտլերի հոգեկան դիմանկարը՝ 1942-ին Ռայխսթագին ուղղված իր խոսքում։ Այդ ժամանակից ի վեր գաղտնի փաստաթուղթն ըստ երևույթին հետախուզությունը չի կարդացել. այն պահվել է սոցիոլոգ Մարկ Աբրամսի ընտանեկան արխիվում։

«Շամանություն»–ը Հիտլերի կյանքում, ըստ Մակկերդիի, պատմական դեր է ունեցել նրա հրապարակային ելույթներում։ Նույն կերպ վարվում են շամանները։ Մի հարցը կամ գաղափարը տանում են նրան, որ իրենք են սկսում հավատալ իրենց շուրթերից հնչած խոսքերին կամ  գաղափարներին։ Սակայն, 1942-ի գաղտնի փաստաթղթերում այդ հիվանդության ախտանիշերը զգալիորեն թուլանում են, սակայն ի հայտ են գալիս երկու այլ հոգեկան շեղումներ, որոնք սկսում են խորանալ նախկին դիկտատորի մոտ։

Ֆյուրերի մոտ առկա Էպիլեպսիայի պատճառը նրա չափազանց սառնասրտությունն է եղել, թեև նրա մոտ միևնույն ժամանակ հոգեկան անկումները վառ դրսևորվել են անհաջողության դեպքերում։ Հիտլերի ճակատագրապաշտությունը, ըստ Մակկերդիի, ակնհայտ է դարձել «Բարաբարոսսա» ռազմական օպերացիայի ձախողումից հետո, որը համարվում էր Գերմանիայի կողմից ԽՍՀՄ–ի նկատմամբ արագ հաղթանակի մշակված ճանապարհը։ Այդ ժամանակ դիկտատորի որոշումները և գործողությունները բնութագրվել են «իր պարտությունը լրջորեն գիտակցող անձի վարքագիծ»։

Հիտլերի մոտ պարանոյայի դրսևորումներ եղել են նաև պատերազմից առաջ, որոնք արտահայտվում էին իբրև «Մեսիայի վերադարձ», երբ նա իրեն համարում էր ի դեմս հրեաների համաշխարհային չարիքի դեմ պայքարող «խաչակիրների» առաջնորդ։ Դրա արդյունքում էլ դիկտատորի անձի շուրջ առասպել է ստեղծվում առ այն, որ Աստված մահկանացու է. «Նա իրեն Աստված էր համարում, որի զոհաբերությունը կապահովեր համաշխարհային չարիքի դեմ հաղթանակը», - հիշատակվում է գաղտնի փաստաթղթերում։

Ինչպես նշում է The Daily Telegraph–ը, Հիտլերի մոտ հակասեմականությունը վառ դրսևորվում է (ըստ նրա հոգեբանական բնութագրի) ռազմական գործողություներում Գերմանիայի իրար հետևից գրանցվող անհաջողությունների ընթացքում։ Ինչպես պնդում են փաստաթղթի մեկնաբանողները, ներքին թշնամու որոնումներով նախկին դիկտատորը կոմպենսացրել է արտաքին թշնամու դեմ պայքարի անհաջողությունները։