Մենք պետք է հստակ իմանանք, թե որ մայրաքաղաքաներն են կարևոր Հայկական հարցի համար: Դրանք են՝ Մոսկվան, Փարիզը, Վաշինգթոնը: Այս մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց քաղաքական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Լևոն Շիրինյանը, և հավելեց, որ մենք պետք է պատրանքներ չունենանք այդ երկրների հետ:

«Մենք տեսանք, թե ինչպես ցեղասպանության հետ առչնվող հարցը Ֆրանսիայում պիկի հասավ, սակայն որոշիչ եղավ այն մի տոկոսը: Ինձ վրա ցնցող տպավորություն թողեց Սարկոզիի խոսքը ընտրություններից հետո: Սա ֆրանսիական մշակույթին բնորոշ է, սա քաղաքականության մեջ անկեղծություն էր: Սա նշանակում է, որ ֆրանսիական իշխանությունը նվիրված է Ֆրանսիային: Սարկոզին ինքը վեհացավ՝ Ֆրանսիան վեհացնելով»,- ասաց նա:

Գիտությունների դոկտորը նշեց, որ անհրաժեշտ է նկատել, որ Սարկոզիի պարտությունն Օլանդին չնչին տոկոսով եղավ: Ըստ Շիրինյանի, եթե նման ցուցանիշ Հայաստանում լիներ, մենք կկեղծեինք, և ոչինչ չէինք ունենա:

«Պետք է նկատի ունենանք, որ ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող օրնագիծը խաղ չէր հատկապես վերջին շրջանում: Ֆրանսիայի հայկական համայնքը, ի տարբերություն այլ տեղերի, էլիտար համայնք է, բայց ադրբեջանցիների զոնդաժն արդեն սկսվել է: Հիմա թուրքերի համար շատ կարևոր է Օլանդի անձը»,- ասաց նա և կարծիք հայտնեց, որ եթե մի որոշում քաղաքական վերնախավի մտքում կայացվել է, այն առաջ կգնա:

Շիրինյանը նշեց, որ եթե նրանք այդքան նվիրված են ցեղասպանությունների ճանաչման հարցին, ապա պետք է ԼՂՀ հարցը դիտարկեն ցեղասպանության հետևանքների վերացման կոնտեքստում:

«Ջավախքի հարցն էլ, ինձ թվում է, պետք է օրակարգային հարց դառնա, Արցախի Հանրապետության ճանաչման հարցն էլ: Հայկական լոբբին պետք է օրակարգի մեջ մտցնել՝ սկզբից օրակարգի, հետո՝ գիտակցության: Բոլոր պրոցեսների մեջ հայկական սեպը պետք է կարևորել և պետք է զգույշ լինել»,- ասաց նա:

Շիրինյանի կարծիքով, Ֆրանսիան պետք է դուրս գա ՆԱՏՕ-ի կազմից, որպեսզի Թուրքիայի ճնշումները լինեն անաղմուկ: Ըստ նրա, Օլանդի պաշտոնավարման ժամանակ, հայ-ֆրանսիական հարաբերություններում նահանջ կլինի: