Խորհրդարանը շուռումուռ է տալիս կառավարության ծրագիրը

Ճիշտն ասած' ինչպես մի շարք պատգամավորների, այնպես էլ սովորական հայերից շատերին չի «դզում», երբ պատգամավորները իրար վիրավորում են, խարդախ ու անբարոյական որակումներն են հնչում Ազգային ժողովի դահլիճում: Ու այս դեպքում կարեւոր չէ, թե ո՞ր որակումն է ընդդիմադիր պատգամավորն արել, ո՞ր որակումը' իշխանականը: Կարեւորն այն է, որ ունենք այն որակի խորհրդարան, որտեղ չնայած էթիկայի հանձնաժողովի գոյությանը, այդ կարգի որակումները հնարավոր են ու նույնիսկ սովորական բան: Կան շահեր ներկայացնող պատգամավորներ, որոնք ծածկվում են իշխանության անվան տակ, եւ ընդդիմադիրներ, որոնց լեզվի վրա ոչ միայն ոսկոր չկա, այլեւ անգամ կռճիկի կտոր: Սակայն այդ բոլորն այն բանի հետեւանք է, որ կուսակցական սկզբունքով ձեւավորված խորհրդարանում, միեւնույն է, շատ նվազ է քաղաքական տարրը: Ե՞րբ է մարդն անցնում վիրավորանքների' երբ վերջանում են բոլոր մյուս «գործիքները» եւ քաղաքական բանավեճի ռեսուրսը: Բայց եթե դրանք չկան' ոչ կարող են սկսվել, ոչ էլ ավարտվել: Մեկ օր առաջ Զարուհի Փոստանջյանն էր գլխավոր դատախազին խարդախ անվանել, երեկ էլ մտածեց-մտածեց, մեկ օր ուշացումով նրան պատասխանեց Վահրամ Բաղդասարյանը , որը իշխող կուսակցությանն ու իշխանությանը վիրավորանքներից պաշտպանելու պատճառաբանությանբ' անանուն, բայց ակնհայտորեն Զ. Փոստանջյանին էր ուղղում իր խոսքը, թե անբարոյականները խոսում են բարոյականության մասին, եթե մարդիկ բավարարված չեն, ԱԺ-ն բավարարվելու տեղ չէ, դրա համար այլ միջոցներ կան: Ինչպես տեսնում եք' ոչ մի քաղաքական տարր, այլ միայն մի փոքր գործածելի լեզվի վերածած այլ վայրի խոսակցություն: Է, լավ, էլի, չենք ուզում այս որակի խի՜ստ «խորհրդարանական» տուրեւառ:

Մանրամասները «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: