Ինչո՞ւ է վարչապետը խրախուսում անպատժելիությունը

Կառավարության ծրագրի ընդունումից հետո վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը մի պահ դուրս եկավ խորհրդարանի միջանցք, որտեղ էլ, ի դեպ, նեղ միջանցքում՝ խիստ նեղ պայմաններում, վարչապետի հետ ճեպազրույց կայացավ, որի ժամանակ լրագրողներից մեկը հարց ուղղեց, թե ինչու հակակարկտային կայանների անգործության պատճառով գյուղացիներին նման մասշտաբների վնաս հասցնելու համար աշխատանքից չազատվեց Արտակարգ իրավիճակների նախարար Արմեն Երիցյանը: Զուգահեռ նաև Lurer.com–ը հարց տվեց վարչապետին, թե ինչու՞ մինչ օրս ոչ ոք չի պատժվել և, դեռ ավելին, շարունակում են նույնատիպ հակակարկտային կայաններ կառուցել, փողեր հատկացնել, երբ հենց վերջին կարկտահարության ժամանակ ի ցույց դրվեց դրանց անպիտանիությունը, ինչին ի պատասխան Տիգրան Սարգսյանը հայտարարեց, թե մեր տեղեկությունները չեն համապատասխանում իրականությանը, թե հակակարկտային կայանները գործել են, անգամ չզլացավ մասնագիտական մի քանի՝ ըստ երևույթին, իրեն ներկայացված եզր օգտագործել, թե այս և այս ուժգնության դեպքում այդ կայաններն օգնում են, իսկ վերջին կարկտահարությունն աննախադեպ էր և դրա դեմն առնելը պարզապես անհնար էր: Այնպես որ, քանի որ մասնագետները՝ ըստ երևույթին, դարձյալ նույն նախարարությունից, հավատացրել են վարչապետին, թե իրենց կայանները շատ էլ արդյունավետ են ու շատ էլ պետքական, ուղղակի հարկավոր է մի քանի տասնյակ միլիոն էլ դուրս գրել պետբյուջեից, մի շարք էլ այդ կայաններից տնկել, որ հաջորդ կարկուտին՝ մեկ էլ տեսար, դրանցից մեկի արձակած կրակոցը կպավ...

Իհարկե, հասկանալի է, որ սա մասնագիտական լուրջ վերլուծության հարց է, հասկանալի է, որ ոտքի վրա գնահատականներ տալ չարժե, բայց երբ արդեն որերորդ տարին, որերորդ անգամ ակնհայտ է դառնում, որ ներկա հակակարկտային կայաններ կոչվածները բանի պիտանի չեն, կամ գոնե դրանց օգուտը համարժեք չէ դրանց վրա մսխված գումարներին, շատերի մոտ էլ նոստալգիկ հիշողություններ են ծնվում խորհրդային շրջանում գործածվող հրետանիների հաշվով, ինչն էլ կասկածի տեղիք է տալիս առ այն, թե ինչու են, այնուամենայնիվ, այդ գումարները շարունակում հակակարկտային կայանների վրա դուրս գրել, երբ կարելի էր գոնե ավելի արդյունավետ համակարգեր ներդնել: Իսկ որ ամենից հետաքրքիրն է, թե ի՞նչ է տալիս ՀՀ կառավարությանն անպատժելիության խրախուսումը: Եվ ընդհանրապես, արդյո՞ք մեր շատ ու շատ պրոբլեմներ հենց անպատժելիության հետևանքով չէ, որ ոչ միայն չեն վերանում, այլ ավելին, դեռ մի բան էլ ավելանում են:

Լուսինե Կեսոյան