Արդյունքում՝ մի փշրանք. «ԽԻՈ»

Երեկ «Մոսկվա» կինոթատրոնի փոքր դահլիճում տեղի ունեցավ «ԽԻՈ» կարճամետրաժ ֆիլմի պրեմիերան: Ֆիլմի ռեժիսորը Լիլիթ Մովսիսյանն է, պրոդյուսերը՝ Զառա Մինասյանը, բեմադրող օպերատորը՝ Դավիթ Այվազյանը։

Ֆիլմում ցուցադրվում է կնոջ կյանքը, ով ապրում է՝ ենթարկվելով բոլորին, անգամ՝ ժամանակին: Ողջ պատմությունը պատմվում է ձեռքերի միջոցով:

Կնոջ ձեռքերը խմոր են հունցում, գրտնակում, լավաշ թխում... «Խիո, խիո» երգի հնչյունների ներքո, սակայն հետո ուրիշ ձեռքեր խլում են պատրաստի լավաշը՝ կնոջ ափում թողնելով լավաշի փոքրիկ փշրանք միայն:

7 րոպե տևողությամբ ֆիլմում կար շատ ասելիք, և յուրաքանչյուր ոք կարող էր իրեն գտնել ֆիլմում:

Ֆիլմի ռեժիսոր Լիլիթ Մովսիսյանը Lurer.com-ի թղթակցի հետ զրույցում մի փոքր պատմեց ֆիլմի մասին.

«Ֆիլմի պրոդյուսերից եղավ առաջարկ կոնկրետ սիմվոլիկ տարածքում, կոնկրետ կարճ ժամանակահատվածում նկարել մարդու ամբողջ կյանքը: Ես ֆիլմի միջոցով փորձեցի նշել, որ այդ մարդը հայ է, կին է և ունի պրոբլեմներ: Բացի այդ, սա սիմվոլիկ ֆիլմ է, կարող եմ համեմատական տանել մարդու ցանկացած տեսակի, մարդու վիճակի, կյանքի ու ժամանակի, հարաբերությունների հետ: Ի վերջո ֆիլմը կնոջ պատմություն է, ով ողջ կյանքը բաժանում է, տալիս է ուրիշներին: Ցանկացած մարդ կարող է իրեն գտնել այս ֆիլմում, բայց, միևնույն է, ես կոնկրետ նշել եմ, որ ինքը կին է և չի կարողանում իր կյանքից գոնե մի մասնիկ պահել իրեն»:

«Խիո»-ի պրոդյուսեր Զառա Մինասյանն էլ մեզ հետ զրույցում նշեց, որ ֆիլմի գաղափարը Լիլիթինն է եղել, և հեղինակը հենց նա է:

«Լիլիթը միանշանակ ճիշտ ընտրություն էր, քանի որ ֆիլմի ժանրը հարազատ էր Լիլիթին: Չնայած ի սկզբանե կար մտավախություն, որ, հնարավոր է, ֆիլմը բոլորին հասկանալի կամ մատչելի չլինի, բայց... լավ է: «Խիոն» նկարահանել ենք միջազգային փառատոներին մասնակցելու համար: Արդեն իսկ մի քանի միջազգային փառատոնների հայտ ներկայացրել ենք»,-ասաց Մինասյանը:

Ֆիլմի պրեմիերայից հետո զրուցեցինք նաև որպես հանդիսատես դահլիճում ներկա դերասան Արսեն Գրիգորյանի և ռեժիսոր Սյոմա Կոդաբաշյանի հետ:

«Ֆիլմում կար ուժ, շատ ուժ»,-այսպես կիսեց իր տպավորությունները Սյոման:

Վերջինս, խոսելով Լիլիթի մյուս ֆիլմերի մասին, նշեց, որ իր համար շատ դժվար է խոսել մի մարդու մասին, ով ընկեր է:

«Ես փորձում եմ տարանջատել իր աշխատանքը մեր ընկերությունից։ Շատ բան կա, որ ես գիտեմ ու ինքը գիտի, բայց մի բան կասեմ՝ այստեղ շատ արվեստ կա, այս ամենի մեջ, արվեստի հոտ է գալիս, իսկ այդ ամենն այսօր պակասում է»,- ասաց նա:

Դերասան Արսեն Գրիգորյանն էլ իր հերթին նշեց, որ յուրաքանչյուր կադրում միտք կար դրված.

«Յուրաքանչյուր կադրի մեջ միտք կար դրված: Շնորհավորում եմ Լիլիթին, պրոդյուսերին։ Կադրերի մեջ այնքան նուրբ բաներ կային, որ դեռևս չեմ կարող մեկնաբանել, ես դեռ մարսում եմ, շատ ուրախ եմ, որ այսպիսի ֆիլմեր են ստեղծվում, ֆիլմ, որն ասելիք ունի, ֆիլմ, որը ունի սկիզբ, կուլմինացիա, հանգուցալուծում: Էմոցիոնալ իմաստով՝ նախ ինձ հիշողություններ տվեց, մտածելու առիթներ շատ կային»:

-Համո՞վ էր լավաշը

-Համով էր...

Նշենք նաև, որ ֆիլմի ողջ ընթացքում հնչել է «Խիո, խիո» երգը, որը Փարիկ Նազարյանի կատարմամբ ներկայացնում ենք Ձեզ.

Նյութը պատրաստեցին Նելլի Ավետիսյանը և Գայանե Համբարձումյանը