Մեկ ամսում Ծառուկյանին հաջողվեց անհնարինը

Մեկ ամիս առաջ՝ ապրիլի 24-ին, ԲՀԿ առաջնորդը՝ Եղեռնի հուշահամալիր այցելելիս, ենթարկվեց աննախադեպ նվաստացման. վերջինիս արգելեցին վերադառնալ իր համար սովորական VIP ճանապարհով, որով մշտապես անցնում են Անվտանգության խորհրդի անդամները: Չանցած մեկ ամիս՝ Ծառուկյանին հաջողվեց ոչ միայն ուղղակի դուրս գալ նվաստացած կարգավիճակից, ռեաբիլիտացվել, այլև ավելին՝ ՀՀ նախագահի հետ Սարդարապատում ռազմական շքերթ ընդունել հենց պատվո հարթակից: Առաջին հանրապետությանը ծնունդ տված ՀՅԴ-ն, ընդհանրապես ոչ իշխանական որևէ ուժ ներկա չէր, մինչդեռ այլընտրանք հռչակված ԲՀԿ-ն և իր ղեկավարն ընդունելության են արժանանում ամենաբարձր մակարդակով:

Ի՞նչը ստիպեց իշխանություններին վերանայել իրենց վերաբերմունքը՝ քաղաքական «իզգոյ» դառնալու ճանապարհ բռնած ԲՀԿ ղեկավարի հանդեպ: Ի՞նչ կարող էր կատարվել մեկ ամսում՝ նման կայծակնային փոփոխությունների նախապայման դառնալու համար:

1. Մայիսի 14-ին Աբովյան քաղաքում Ծառուկյան Գագիկը եկեղեցու օծման արարողության անվան տակ աննախադեպ օպերացիա է կազմակերպում՝ նույն տանիքի ներքո հավաքելով Հայաստանի առաջին, երկրորդ, երրորդ նախագահներին, քաղաքական բոլոր ուժերի ներկայացուցիչներին, հոգևոր և մշակույթի գործիչներին (Լևոն Տեր-Պետրոսյանն անձնապես թեև ներկա չէր, սակայն տիկնոջ՝ Լյուդմիլա Տեր-Պետրոսյանի ներկայությունն այս առումով ավելի քան բավարար էր՝ հատկապես հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ բոլոր առաջին տիկինների մեջ նա առանձնանում է՝ իր հրեական ծագման և մոդերատորի կարգավիճակի շնորհիվ)՝ մի բան, որ մինչ օրս չէր հաջողվել և ոչ մեկի:

2. Արմավիրի մարզում պայթյունավտանգ իրավիճակ է ստեղծվում: Աննախադեպ կարկուտը «քանդում է» գյուղացիների տները: Բերքի 100 տոկոսանոց ոչնչացումը ոտքի է հանում գյուղացիությանը: Կատաղած, իշխանություններից ոչ մի հույս չունեցող, ոչ մի լավ բան չտեսած գյուղացիները փակում են Արմավիր-Երևան ճանապարհը և պահանջում փոխհատուցել կրած վնասը: Իշխանական ներկայացուցիչներից և ոչ մեկն այդ օրերին ռիսկ չի անում գնալ և հանդիպել արմավիրցիների հետ: Փոխարենը՝ Արմավիր է շտապում ԲՀԿ առաջնորդը, որին զարմանալիորեն հենց հասարակ ժողովուրդը սիրում է և ընդունում, ըստ երևույթին, վերջինիս մեջ տեսնելով իր նման մեկին, ով կարողացել է բարձրանալ, հավասարվել իշխանավորներին, բայց որին, էլի զարմանալիորեն, չեն դնում իշխանավորների հետ նույն հարթության վրա և առանձնացնում են որպես իրենցը, իրենց դարդ ու ցավը հասկացողը: Ծառուկյանը հանդիպում է հասարակ գյուղացիների հետ, հայտարարում, որ կօգնի և ամեն ինչ կանի, որ իշխանություններն էլ օգնեն: Միայն դրանից հետո է հնարավոր դառնում փոքր-ինչ մեղմել գյուղացիների զայրույթը, վերջիններիս հետ մտնել բանակցությունների մեջ, իսկ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը համարձակվում է Արմավիր գնալ մի քանի օր հետո միայն, այն էլ՝ վարչապետն էլի խուսափում է շարքային գյուղացիների հետ հանդիպումներից՝ շփումներ ունենալով բացառապես գյուղապետերի մակարդակով:

3. Կառավարությունն Ազգային ժողով է բերում 2013-2017թթ. ծրագիրը: Սա մի փաստաթուղթ է, որի ընդունում-չընդունումից կախված է նաև կառավարության լինել-չլինելը: Ճիշտ է, վարչապետին նշանակել էր հանրապետության նախագահը, սակայն ասել, թե նշանակումով կարելի էր ամեն ինչ ավարտված համարել, սխալ կլինի: Ազգային ժողովում Տիգրան Սարգսյանին պաշտպանում է բացառապես Հանրապետական կուսակցությունը: Ճիշտ է, ՀՀԿ-ն մեծամասնություն է կազմում և այդ առումով, խորհրդարանն ընդամենը դակողի կարգավիճակ ունի, սակայն իրական ժողովրդավարության պայմաններում, եթե ոչ իշխանական ուժերը թեկուզև այս փուլում կարողանային միավորել իրենց պայքարն ընդդեմ ոչինչ չանող կառավարության և նրա ղեկավարի ու պետության ամենաբարձր ամբիոնից բարձրաձայնեին այդ կառավարության թույլ տված հանցագործությունների մասին, չէր կարելի բացառել, որ հնարավոր դառնար անգամ ժողովրդական հոծ զանգվածներ ոտքի հանել, որոնք վերջապես կգիտակցեին, որ իրեն լրիվ ապուշի տեղ են դնում և ստիպում հանդուրժել մի կառավարության, որ ոչինչ չանելով շարունակում է իր վզին նստած մնալ:

ԲՀԿ-ն, որի համար իշխանական կոալիցիա չմտնելու գլխավոր խոչընդոտը հենց Տիգրան Սարգսյան անձնավորությունն էր, որ ամիսներ շարունակ նույն խորհրդարանի ամբիոնից էլ, ինչպես և դրանից դուրս ռմբակոծում էր կառավարության գործունեությունը, զարմանալիորեն զսպվածության ռեկորդներ է սահմանում՝ բավարարվելով ամենաթույլ կերպարներից մեկի՝ Ստեփան Մարգարյանի միջոցով ոչինչ չասող ճառ արտասանելով՝ որպես խմբակցության դիրքորոշում, մինչ այդ իր ռմբարկուին՝ Նաիրա Զոհրաբյանին Հայաստանից հեռացնելով՝ ԵԽԽՎ ինչ-որ նիստի մասնակցելու պատրվակով, և ուղղակի հիմնովին չխայտառակվելու համար կառավարության ծրագրին դեմ քվեարկելով:

Նույնիսկ այս աստիճան կարճ՝ մեկ ամիս ժամկետում Ծառուկյանը կարողացավ ապացուցել, որ ինքն այն մարդը չէ, ում կարելի է անտեսել: Խրախուսանքը, հայրենիքին մատուցված ծառայությունների գնահատանքը, ինչպես տեսնում ենք, չուշացավ…

Լուսինե Կեսոյան