Նոր հայկական ֆիլմ, որը տպավորեց հանդիսատեսին. «Խիո»

Մայիսի 24-ին Մոսկվա կինոթատրոնում կայացավ «Խիո» կարճամետրաժ ֆիլմի փակ դիտումը: Այն նկարահանվել է Ազգային կինոկենտրոնի աջակցությամբ, ռեժիսորը Լիլիթ Մովսիսյանն է, բեմադրող օպերատորը՝ Դավիթ Այվազյանը: Ֆիլմի պրոդյուսերը՝ Զառա Միասյանը, այս տարի ավարտեց Թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Արվեստի կառավարում բաժինը. «Խիոն» նրա դիպլոմային աշխատանքն էր:

Ֆիլմը երկու անգամ ցուցադրվեց, որպեսզի ներկաները տեղավորվեն դահլիճում, այնուամենայնիվ, հյուրերը շատ էին, նստատեղերը՝ քիչ, արդյունքում՝ որոշ մարդիկ ստիպված էին կանգնած դիտել ֆիլմը: Դերասան Արսեն Գրիգորյանն այս մասին իր դիտարկումն արեց՝ նշելով, որ լավ ֆիլմը կանգնած են նայում :), իսկ արդեն դիտելուց հետո առանձնակի ծափահարությունների արժանացրեց պրոդյուսերին՝ դիպլոմային նման աշխատանք ներկայացնելու համար: esyes.am-ի հետ զրույցում էլ Արսենն ասաց, որ այս ֆիլմն իսկապես արժեր կանգնած դիտել. «Ինձ միայն ուրախացնում է այն, որ այսօր պրոդյուսերի դիպլոմային այսպիսի աշխատանք է ներկայացվում: Մենք միշտ ունեցել ենք, բայց այսօր արդեն դրսևորվում է այն տեսակը, որն անկախ է ամեն ինչից և մտածում է, որ արվեստի մեջ պետք է անի այն, ինչ իրեն տրված է: Շատ ուրախ եմ, որ մարդիկ կարողանում են հավատարիմ մնալ իրենց կոչմանն ու քայլել այդ ճանապարհով: Կարճամետրաժ ֆիլմը մեկ անգամ դիտելուց հետո կարծիք հայտնելը շատ էմոցիոնալ կլինի: Ճանաչելով ռեժիսորին՝ որպես ստեղծագործողի, ես յուրաքանչյուր կադրի հետ գնում էի ֆիլմի «մեսիջի» մեջ և տեսնում էի, որ յուրաքանչյուր կադրը խոսում է: Շատ տպավորված եմ»:

Այս ֆիլմը պատմում է կնոջ կյանքի մասին: Վերջինն ապրում է ենթարկվելով բոլորին, անգամ՝ ժամանակին: Պատմությունը ներկայացվում է ձեռքերի միջոցով: Ռեժիսոր Լիլիթ Մովսիսյանը, ով միշտ աչքի է ընկնում խորիմաստ աշխատանքներով, esyes.am-ին հայտնեց, որ ֆիլմ նկարահանելու առաջարկ ստացել է Զառայից. «Խնդիրն ինքն էր ինձ առաջարկել՝ կարճ ժամանակահատվածում և սիմվոլիկ փոքր մի տարածքում ցուցադրել մարդու կյանքը: Քանի որ նկարահանել եմ հեղինակային ֆիլմ, ցանկացա նշել այն տարածքը, որտեղ ես ապրում եմ և ով եմ ես: Որոշեցի հայ կնոջ կյանքը նկարել»: Զառան էլ նշեց, որ «Art house» ժանրում հեղինակային ֆիլմ նկարահանելու համար Լիլիթից բացի այլ ռեժիսորի չի պատկերացրել: «Լիլիթի «Me too», «Մոխրամանը» ֆիլմերը տեսնելուց հետո չէի պատկերացնում ուրիշ մեկին, որ կարող էր այդ ժանրում հեղինակային ֆիլմ նկարահանել: Ես թեմայի սահմանափակում չէի դրել, միայն ասել էի, որ խորիմաստ ֆիլմ եմ ուզում: Ի սկզբանե ցանկանում էի ստանալ մի ֆիլմ, որը շատերին գուցե հասկանալի չլինի: Ֆիլմի նպատակն այն է, որ յուրաքանչյուր մարդ վերանայի իր մոտեցումները կյանքին: Յուրաքանչյուրը պետք է սիրի, հարգի իր ընտանիքին, շրջապատին, սակայն չմոռանա իր Ես-ը: Պետք է նշեմ, որ ֆիլմը եսասիրություն չի քարոզում, ուղղակի յուրաքանչյուր մարդ, ի վերջո, միայնակ է մնում…»,- ասաց Զառան և հավելեց, որ կնոջ ընտրությունը սիմվոլիկ է, նրա փոխարեն կարող էր նաև տղամարդ լինել:

«Այս ֆիլմից շատ ավելի մեծ ինֆորմացիա ստացա, քան երկու ժամանոց ֆիլմից: Այն, ինչ ես ստացա այս 7 րոպեի ընթացքում, դեռ խտացված է և պետք է «բացվի ջրով»: Այս ամենն ավելի ուշ կսկսեմ մարսել: Այստեղ շատ հայրենասիրություն կար, ես տեսա հայ ուժեղ կնոջ կերպար, Հայ Առաքելական եկեղեցու նշխարը: Ես ճանաչում եմ իմ ընկեր ու ընտանիքի բարեկամ Լիլիթ Մովսիսյանին և ռեժիսոր Լիլիթ Մովսիսյանին, որոնք տարբեր են: Այս ամենից մեծ արվեստի հոտ է գալիս, և սա այն դեպքը չէ, երբ ասում են՝ ապագա է սպասվում, ապագան արդեն եկել է, և ես այսօր համոզվեցի դրանում»,- ասաց ռեժիսոր Սյոմա Կոդաբաշյանը:

Ֆիլմի աշխատաքները տևել են մոտ մեկ ամիս, բուն նկարահանումները կայացել են երկու օր: Ֆիլմի անվանումը պայմանավորված է համանուն ժողովրդական երգի ընտրությամբ, որի նոր գործիքավորված տարբերակը հնչում է ֆիլմում: «Խիոն» արդեն ներկայացված է միջազգային մի քանի փառատոնների: Զառան նշեց, որ այն «Ոսկե Ծիրանին» ներկայացնելու ցանկություն էլ կար, սակայն հայտերի ընդունման շրջանում ֆիլմը դեռ պատրաստ չէր: Ամենայն հավանակունթյամբ, այն «Ոսկե Ծիրանին» հաջորդ տարի կներկայացվի:

Նշենք, որ «Խիոն» համացանցում չկա, քանի որ որոշ փառատոնների պայմաններից մեկը հենց դա է: Արդյունքների մասին esyes.am-ը կտեղեկացնի ընթերցողներին: