Շողուլի բերելու 3 ուղի կա

Ես ընտրությունից ընտրություն զզվում եմ ինքս ինձնից, թող ազգս ինձ ների՝ զզվում եմ նաեւ երկրիցս, որովհետեւ չեմ կարողանում հասկանալ՝ ոնց կարելի է այդպես սուտ խոսալ: Իսկ շողուլի բերելու 3 ուղի կա, կառավարության պիտի գան մարդիկ, ովքեր ուզում են այս երկրի համար ինչ-որ բան անել, ովքեր ուզենան մնալ պատմության մեջ, ու գոնե 20-25 տարի հետո այս քաղաքում իրենց անունով փողոց բացվի:

Ճանապարհը դա է՝ սարքել օրենքով երկիր, որ օրենքը հավասար լինի նախագահից սկսած, չգիտեմ ումից վերջացրած, հավասար լինի չգիտեմ ում էրեխեքից սկսած, իմ էրեխուց վերջացրած, ու այդ օրենքը գործի բոլորի համար:

Ես եկել եմ նրան, որ մարդկանց պետք է պատժել, անգամ կախել, ուրիշ տարբերակ չունենք, արդեն ժամանակն է, որ նման բան անենք, բոլորը հղփացել, լպիրշացել են, ու արդեն պատժելու, պատասխանատվության ենթարկելու շրջանն է եկել:

Դա էլ եթե չարեցինք, ժամանակն է դուռը փակել ու նորմալ կոպեկներով ծախել, որովհետեւ ամեն ինչ ծախված է արդեն: Ախր ցավն այն է, որ ճանապարհը բոլորը գիտեն, ուղղակի ես ուզում եմ հասկանալ՝ այդ ի՞նչ ահռելի սարսափ է, որ չեն թողնում մի նորմալ լիդեր մտնի էս երկիր ու ուզենա այս երկիրը կառավարել:

Գիտեմ, որ գլուխը կուտեն վաղը, մյուս օրը, հարցը դրանում չի, բայց դա մի օր պիտի լինի, չէ՞: Ես այդ հարցն անընդհատ ինձ տալիս եմ ու հետո հասկանում, որ երեւի ինչ-որ մեկին ձեռ է տալիս, եթե մինչեւ հիմա երկիրը չի սարքել: Բայց չեն հասկանում, որ հայրենիք են կորցնելու շուտով: Եթե հայը առաջ՝ 91-93 թթ.-ին երկրից գնում էր, որ փող աշխատեր-բերեր հայրական տունը սարքեր, այսօր հայրական տունը ծախում է, որ ընդհանրապես երկրից գնա: Ոնց անենք, որ փոխե՞նք. այնքան պարզ է, որ չեմ ուզում խոսեմ, կարեւորը՝ երկրի տերերը շատ լավ գիտեն ոնց անեն, «Հրապարակ»-ի հետ զրույցում ասաց դերասան Լեւոն Հարությունյանը:

Առավել մանրամասն՝ «Հրապարակ»-ի մայիսի 31-ի համարում