Զուգարանից կորսված միլիոնները

Օր օրի Տիգրան Սարգսյանի կառավարությունը նոր անակնկալներով է ներկայանում հանրությանը, ինչու չէ, նաև հենց Կառավարությանն ու նախագահին: Կառավարության՝ նախորդ տարիների պարտակածը այսօր կամաց-կամաց դուրս է գալիս ջրի երես, մասնավորապես՝ պարզվում է, որ նախորդ տարիներին այդքան մեծ աղմուկ բարձրացրած բիոզուգարանները, պարզվեց, ամենևին էլ բիոզուգարաններ չեն, այլ ընդամենը հասարակ զուգարաններ:

Այո, հենց այդպես. այն միլիոնները, որոնք նվիրաբերվեցին Հայաստանում մեռած տուրիզմը կյանքի կոչելուն, ստացվում է, որ չծառայեցին իրենց նպատակին՝ հերթական անգամ դատապարտելով Հայաստանը հավերժական անուշադրության ողջ աշխարհի կողմից: Զուգարանների բիո չլինելու մասին վերջերս հայտարարեց Կառավարության նորեկներից Էկոնոմիկայի նախարար Վահրամ Ավանեսյանը՝ հավանաբար, դեռևս չհասցնելով ծանոթանալ զուգարանների վերաբերյալ Կառավարության ձևավորած քաղաքականությանը։ Վահրամ Ավանեսյանը, փաստորեն, մատնեց Ազգային մրցունակության հիմնադրամի հոգեբարձուների խորհրդի նախագահ Տիգրան Սարգսյանին, նաև՝ մյուս անդամներին:

Այս պարագայում արդեն հետաքրքրական են դառնում Կառավարության փոփոխությունները, մասնավորապես՝ Էկոնոմիկայի նախարարությունում. ստացվում է, որ նախկին կառավարության զոհը դարձավ Տիգրան Դավթյանը, իսկ ահա նոր նախարարի պարտականություններն ու, այսպես ասած, մարդամեջ դուրս բերելն ու հանրության աչքերում լուրջ ֆիգուր սարքելը մտնում էր հենց այդ սցենարի մեջ:

Սակայն եթե մի կողմ դնենք Կառավարության ռոտացիաների թիվն ու դրդապատճառները և դիտարկենք հարցի բուն էությունը, հերթական անգամ կանգնում ենք աբսուրդային իրավիճակի առջև՝ ատկատ, այն էլ՝ ոչ թե 10 միլիոն, այլ 100 միլիոն, կարճ ասած՝ պետական մակարդակով փողերի փոշիացում, ինչին, ըստ երությին, հետամուտ չեն լինում ո՛չ ոստիկանությունը, ո՛չ էլ այլ գերատեսչություններ:

Այսինքն՝ ստացվում է, որ եթե Կառավարությունը ընդամենը 2 զուգարան ձեռքբերելու դեպքում միլիոնավոր դրամների ատկատներ է իրեն թույլ տալիս, ապա ի՞նչ սպասել Կառավարության մյուս ձեռքբերումներից և ծրագրերից. ոչի՛նչ, քանզի այն տեմպերը, որոնցով այսօր շարժվում է մեր կառավարությունը թույլ է տալիս միայն ամրագրել, այնուհետև՝ ապահովել Հայաստանի Հանրապետության հետընթացը ֆինանսական, տնտեսական և, վերջիվերջո, բարոյահոգեբանական առումով:

Հետևաբար, Կառավարության այն քայլը, որը Հայաստան բերեց 2 զուգարան՝ բիոզուգարանների փոխարեն, հերթական անգամ Կառավարությանը դարձրեց ծաղրուծանակի առարկա, սակայն որի հետևում թաքնված են միլիոնավոր դրամներ, իսկ թե ինչ վիճակում են հայտնվում այսօր կառավարության անդամները հասարակության աչքերում, չի հետաքրքրում ոչ ոքի, քանզի նրանց առավել հետաքրքրում են կորսված ու մխսված միլիոնները։

Սա, միանշանակ, ազգային անվտանգությանը սպառնացող խնդիրներից մեկն է եղել և կա, և եթե այսօր իշխանավորները, ընդունելով առաքյալի դիմակներ, զարմանում ու նեղանում են Ռուսաստանից կողմից գազի սակագնի բարձրացումից, այնուհետև, այդ դիմակների պահանջով, իբր ստիպված սուբսիդավորում են գազի գինը՝ վերահաստատելով իրենց դերը, միայն ի ցույց է դնում նրանց ցինիզմն ու ազգային շահերից չբխող գործունեությունը:

Իսկ բիոզուգարանների հետ կապված իրողությունն էլ կսկսի դատարկել Հայաստանը՝ տուրսիստներով լցնելու փոխարեն, քանզի եթե տեղացիների աչքերին հնարավոր է թոզ փչել՝ զուգարանը ներկայացնելով որպես բիոզուգարան, ապա ցանկացած տուրիստ միանգամից գլխի կընկնի, որ բիո չկա... Կհեռանան ու կշրխկացնեն դուռն իրենց ետևից...

Գևորգ Ավետիսյան