Լիսկայի տղան դեռ 4 տարեկանում էր մարդասպան դառնալու

Դեպքեր կան, որոնք բնութագրելու համար պետք չէ օգտագործել լրագրողական հնարքներ: Այն հում վիճակում, առանց մեկնաբանության ներկայացնելը նույնն է, թեառանց քիմիայի՝ էկոլոգիապես մաքուր սնունդ մատուցես հանրությանը: Այսպիսի մի դեպք եմ ուզում պատմել, որը տեղի է ունեցել Գորիս քաղաքում, մոտ 15 տարի առաջ, բայց թվում է՝ իր թողած տպավորությամբ երեկէր: Այդ ժամանակԼ իսկա-Սուրիկը Գորիսի քաղաքապետն էր:

Ընկերուհուս տուն էի գնացել, որն ապրում էր Լիսկայի տան հարեւանությամբ: Նրա ու Լիսկայի տղան համարյա հասակակից էին՝ 4-5 տարեկան, ու հաճախակի էին միասին խաղում: Երբ տեսա ընկերուհուս, զարմացա, աչքերը կարմրած էին: Լա՞ց ես եղել՝ հարցրի: Նա նորից սկսեց լաց լինել ու ահա թե ինչ պատմեց.

«Տղաս գնացել էր Լիսկայի տղու հետ խաղալու: Բարձրացել էին Լիսկայի տան բաց պատշգամբը: Տիգրանիկը (Լիսկայի տղան) ասել է. այստեղից թռիր: Երեխաս վախեցելու հեռու է փախել, ասելով՝ կընկնեմ կմեռնեմ: Տիգրանիկը սկսել է քաշքշել երեխուս, որպեսզի բերի ու բալկոնից ցած գցի:

Երեխուս գոռգոռոցի ու լացի վրա մոտակայքում կանգնած հարեւաններս ներքեւից վախեցրել են Տիգրանիկին, իսկ մեկն էլ գնացել ու խլել է երեխուս այդ այլանդակի ձեռքից»:

Վերջում ավելացրեց. «Վա՜յ, Հաս, փառք ենք տալու հորը»:

Մանրամասները՝ «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: