Ե՞րբ, պարո՛ն քաղաքապետ

2011 թվականի ապրիլից, Երևանի քաղաքապետի որոշմամբ, մանկապարտեզները դարձան անվճար: Առաջին հայացքից` որոշումը հիացմունք է առաջացնում. շատ ծնողներ, ովքեր վճարունակ չեն, ստիպված չեն լինի երեխային կտրել մանկապարտեզ այցելելու հնարավորությունից: Սակայն այս որոշումը իր ետևից մի շարք այլ խնդիրներ առաջացրեց` մանկապարտեզներում հսկայական հերթեր են գոյանում:

Երևանի մանկապարտեզներում հերթացուցակների մասին մամուլում շատ են եղել անդրադարձներ. ծնողները գրանցում են իրենց փոքրիկների անունները, երբ դեռ երեխան մի քանի ամսական է, բայց այդպես էլ չգիտեն` հերթը իրենց կհասնի, թե` ոչ:

Երևանում գոյություն չունի մի համայնք, որտեղ մանկապարտեզներն աշխատեն առանց հերթացուցակների, կամ դրանց առկայության դեպքում գոնե ծնողները ստիպված լինեն ոչ թե տարիներով, այլ` ամիսներով սպասել: Օրերս նման դեպքի ականատես եղանք Շենգավիթ վարչական շրջանի մանկապարտեզներում, որոնցում հերթն այնքան էր գոյացել, որ փոքրիկը ստիպված է սպասել ոչ ավել ոչ պակաս, քան երկու տարի: Այստեղ հարց առաջացավ, եթե մանկապարտեզային տարիքի հասած երեխան պետք է ստիպված երկու տարի համբերի` հասնելով գրեթե դպրոցային տարիքի, էլ ի՞նչ մանկապարտեզ:

Խնդիրն առաջացնում է ծնողների դժգոհությունը, բայց այդպես էլ ո՛չ արձագանք է ստանում, ո՛չ լուծում: Չենք զարմանա, երբ մի օր էլ այդ երեխաների ծնողներին տեսնենք Քաղաքապետարանի դիմաց բողոքի ցույց անելիս: 

Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, ով ամենաքիչն է շփվում լրագրողների հետ, երեկ Երևանի ավագանու առաջին նստաշրջանի առաջին նիստից հետո լրագրողների համար surprise արեց, պատասխանեց մեր հարցերին: Իհարկե, այդքան պատասխանատու պաշտոն զբաղեցնող մարդը պետք է հաճախ շփվի լրագրողների հետ և ոչ թե այնպես թաքնվի, որ չկարողանանք նրան հարցեր ուղղել` պատասխանների ակնկալիքով:

Լա'վ, ինչևէ, հնարավորությունն ընձեռված էր. հարցրինք նաև վերը նշված խնդրի մասին, թե ինչ լուծում ակնկալենք մանկապարտեզների հերթագոյացությունների հետ կապված: Քաղաքապետը, փաստորեն, այսքան ժամանակ տեղյակ էր, որ նման խնդիր կա: Տպավորություն էր ստեղծվել, որ վերջինս բանից անտեղյակ էր, բայց ամեն դեպքում պատասխանեց. «Մենք իրականում խնդիրներ ունենք մանկապարտեզների հետ կապված: Այո, կան խնդիրներ, քանի որ տասնյակ տարիներ առաջ որոշ մանկապարտեզներ վարչական տարբեր շրջաններում փակվել են: Այսօր Երևանում խնդիր է առաջացել, և մենք քայլեր ենք ձեռնարկելու այս տարիների ընթացքում այս խնդիրը լուծել: Չմոռանանք, որ մինչև 2009 թվականը մանկապարտեզ հաճախում էր մինչև 20000 երեխա, անվճար դառնալուց հետո թիվը հասավ 30.000 երեխայի: Չմոռանանք, որ խմբասենյակներում պետք է որոշակի չափորոշիչներ պահպանենք, և մենք մոտ ժամանակներս այդ քայլերն էլ պետք է ձեռնարկենք»:

Հարց քաղաքապետին` ե՞րբ պարոն քաղաքապետ, ե՞րբ, ի վերջո, պետք է լուծեք ավելի կարևոր խնդիրներ, քան այգիներում թիթեռնիկներ տեղադրելը:

Նելլի Ավետիսյան