Այս ընդհանուր ընդունված նեղ հոսանքի մեջ չեմ. Լիլիթ Պիպոյան

Երգչուհի Լիլիթ Պիպոյանը ծնվել է 1955թ. հունիսի 16-ին, Երևանում: Ավարտել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժինը: 1971-73թթ սովորել է Երևանի Ռ.Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրային բաժնում: 1972-77թթ ուսանել է ճարտարապետություն Երևանի ճարտարագիտական համալսարանում: Նրա ստեղծագործությունները հիմնված են հայ պոեզիայի և ժողովրդական բանահյուսության վրա: Սիրում է միջնադարյան աշխարհիկ երգեր, որի հիման վրա ստեղծել է ժամանակակից նոր մեղեդիներ: Թողարկել է 4 ձայնասկավառակ, որից մեկը` Ռուբեն Հախվերդյանի հետ: Համերգներով եղել է աշխարհի բազմաթիվ երկրներում: 1999թ. և 2003թ. Լոս Անջելեսում արժանացել է «Ժամանակակից ալտերնատիվ ալբոմ» մրցանակին: 2004թ. Հայաստանի ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ ստացել է «Հեղինակային երգի լավագույն ալբոմ» մրցանակը:

Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում «Առավոտ» թերթին տված երգչուհի Լիլիթ Պիպոյանի հարցազրույցից:

- Երկար տարիներ երգարվեստում եք, բայց, ցավոք, քիչ տեսահոլովակներ ունեք, եթերում էլ հաճախակի չեք երեւում… - Դա այնքան ծեծված ու հոգնեցնող թեմա է, անիմաստ է խոսել դրա մասին, միեւնույն է, բան չի փոխվելու։ Ես կարող եմ իմ մասին ասել, որ այս ընդհանուր ընդունված նեղ հոսանքի մեջ չեմ։ Իսկ ով ընդհանուր հոսանքի մեջ չէ, դուրս է մնում, որովհետեւ ոչ մի օգնություն չեմ ստանում, ամեն ինչ ինքս եմ անում։ Եթե դու ընդհանուր պաշտոնապես հաստատված տեսականուց մի քիչ տարբեր ես, ուրեմն դու այլեւս Հայաստանում չես կարողանում քո գործը շարունակել։ Շուկան փոքր է, հնարավորությունները՝ նույնպես։ Ընդհանուր առմամբ կարող եմ ասել, որ այսօրվա երաժշտական շուկան ողողված է ռաբիս, զզվելի, անճաշակ ու ինչ-որ վավաշոտ երանգավորմամբ կատարումներով, ինչն անտանելի է, ես դա չեմ լսում։ Եթե դու քո տեսակով իրենց նման չես, արդեն դուրս ես մնում նրանց շրջանակից, ու քեզ էլ չեն հրավիրում պետական համերգներին, համահայկական համերգներին, որոնցով հայ երգարվեստը ներկայանում է Հայաստանի սահմաններից դուրս։ Ես գտնում եմ, որ շատ հայկական երգչուհի եմ, բայց այդ համերգների կազմակերպիչներն ինձ չեն համարում իրենցը։