Այսօր քանդակագործ Ղուկաս Չուբարյանի ծննդյան օրն է

Քանդակագործ, ժողովրդական նկարիչ Ղուկաս Չուբարյանը ծնվել է 1923 թվականի հունիսի 16 - ին Երևանում:

1942 թվականին ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի տեխնիկումը, 1947-ին Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետական բաժինը, 1950 թվականին Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը: Չուբարյանը աշխատում է հաստոցային, մոնումենտալ և մոնումենտալ դեկորատիվ քանդակագործության ասպարեզում։ 1950-1955թթ. դասավանդել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի տեխնիկումում։ 1968 թվականից Երևանի մանկավարժական ինստիտուտում, 1980 թվականից պրոֆեսոր է։ Ցուցադրվում է 1941 թվականից։ Չուբարյանի գործերը գտնվում են Հայաստանի Պետական Պատկերասրահում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, Սանկտ Պետերբուրգի ռուսական թանգարանում և տարբեր մասնավոր հավաքածուներում։

Կերտել է ժամանակակիցների ու պատմական անձանց դիմաքանդակները` «Անահիտ» (1952թ.), «Ասպետը» («Զոդողի գլուխը», 1962թ.), «Մարտիրոս Սարյան» (1967թ.), «Կոմիտաս» (1977թ.), «Ալեքսանդր Սպենդիարյան», (1957թ.), «Հովհաննես Թումանյան» (1969թ.), «Եղիշե Չարենց», (1957թ.), «Հովհաննես Հովհաննիսյան», (1959թ.) և այլն: Ճարտարապետության և քանդակագործության համադրման աչքի ընկնող նմուշներից են նրա ՀՀ Կառավարական 2-րդ տան և Հայաստանի արհեստակցական միությունների կենտրոնական խորհրդի շենքի դեկորատիվ քանդակները, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի շենքի ճակատի թատերական դիմակները: Ուշագրավ է 1960-80թթ ստեղծած պատմական դեմքերի քանդակաշարը` «Մովսես Խորենացի», «Ֆրիկ», «Անանիա Շիրակացի», «Թորոս Ռոսլին»: Նրա «Մեսրոպ Մաշտոց» (1960-80թթ) և «Մխիթար Գոշ» (1967թ.) հուշարձանները, որոնք Մատենադարանի ճարտարապետական-քանդակագործական համալիրի մասն են կազմում, առանձնանում են ազգային և արդի ձևամտածողության ինքնատիպ համադրումով ու պլաստիկ ընդհանրացումներով: Քանդակագործի «Լույս իջնի վրադ» (1985թ.) հորինվածքը նվիրված է Հայրենական պատերազմում զոհված զինվորների մայրերին: 1994թ. ստեղծել է Երևանի հանրապետության հրապարակի համար նախատեսված քանդակային հորինվածքը և Հայաստանում քրիստոնեության մուտքը խորհրդանշող նախաքանդակը:

Մահացել է 2009 թվականին, Երևանում: