Իմ գլխավոր ուսուցիչը Հայաստանի բնությունն էր. Արտուշ Կյուրեղյան (լուսանկարներ)

2011 թվականի նոյեմբերին տաղանդավոր գեղանկարիչ Արտուշ Կյուրեղյանն իր արվեստը գնահատողներին ներկայացրեց իր առաջին անձնական ցուցահանդեսը` «Հայրենիքիս գույները» խորագրով: Նրա գեղանկարչական աշխատանքները լի են լույսով և միայն հայկական բնաշխարհին բնորոշ գույներով:

Lurer.com-ը, շարունակելով իր ընթերցողներին ներկայացնել ժամանակակից նկարչության շնորհալի ներկայացուցիչներին, (կարդացե՛ք նաև` «Երևանն ինքնին ստիպում է, որ մարդ նկարի. Միքայել Կարապետյան»), այս անգամ զրուցեց Արտուշ Կյուրեղյանի հետ:

-Ինչպե՞ս կատարեցիք ձեր մասնագիտական ընտրությունը:

-Գյուղի մեր տանը ունեինք «Սասնա ծռեր» գիրքը: Գրքի նկարազարդումները շատ էին ինձ դուր գալիս, և հաճախ զբաղվում էի դրանք արտանկարելով: Հենց այդ ժամանակ էլ զգացի, որ սիրում եմ նկարել: Եվ երբ բանակից վերադարձա, ընդունվեցի Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի կերպարվեստի բաժինը և սկսեցի ավելի խորը ուսումնասիրել նկարչությունը:

Կարծում եմ` նկարչությունը ոչ այնքան մասնագիտություն է, որքան բնածին հոգեվիճակ, կոչում: Իմ մեջ այդ հոգեվիճակը միշտ է եղել: Դա ինձ համար դարձավ կենսակերպ. նկարում էի, որովհետև այլ կերպ չէի կարող, որովհետև ասելիք ունեի:

-Մեծ նկարիչներից ո՞ւմ եք համարում Ձեր ուսուցիչը:

Տարբեր ժամանակներում փորձել եմ ծանոթանալ բազմաթիվ նկարիչների ստեղծագործություններին, բայց երբեք չեմ փորձել նմանվել նրանց: Իմ գլխավոր ուսուցիչը բնությունն էր, Հայաստանի բնությունը:

-Ձեր նկարներով ի՞նչ կարևոր ասելիք կամ առաքելություն եք փորձել հասցնել մարդկանց:

Ցանկացած նոր նկար սկսելիս ես փորձել եմ պատկերել գեղեցիկը, լուսավորը, չէ՞ որ ոչ բոլոր մարդիկ կարող են տեսնել գեղեցկությունը: Տգեղը և բացասականը առանց այդ ել շատ է մեր առօրյայում: Ես իմ նկարներում փորձել եմ զտել իրականությունից միայն մաքուր գույները, որոնք կտեսնեք իմ բոլոր նկարներում:

-Այսօրվա Հայաստանում կարողանո՞ւմ եք գտնել գեղեցիկը:

-Իհարկե, ես կարծում եմ, որ մեր Հայաստանը գեղեցիկ է այսօրվա սերնդով: Հենց այսօրվա սերունդն է, որ կարող է վերադարձնել Հայաստանին այն, ինչ մենք կորցրել ենք:

-Ի՞նչ բան է ձեզ համար ոգեշնչումը:

-Ոգեշնչումը չի գալիս հենց այնպես: Ոգեշնչվում եմ արտաքին աշխարհից, դա աստվածային երևույթ է և կարող է սկիզբ առնել միայն Աստծո ստեղծած աշխարհից; Ինձ համար ոգեշնչության առարկա են եղել հաճախ մարդկային հետաքրքիր հայացքները, բնական երևույթները, բայց ես չեմ հոգնում փնտրել այն ամենուրեք և ամեն պահ:

-Մի քանի կարևոր խորհուրդ երիտասարդ հայ նկարչին:

-Ամենակարևորը, նկարիչը պետք է ունենա ասելիք և յուրահատուկ` ոչ ոքի չնմանվող ոճ: Ժամանակակից նկարիչներից շատերը երկրորդ պլան են մղել նկարչական գրագիտությունը: Բայց տեխնիկան և տաղանդը պետք է հավասար լինեն, և միայն դրանից հետո դուք կարող եք զբաղվել ցանկանցած …իզմ-ով:

{gallery}lilitss{/gallery}