Պարույր Սևակն անգերազա՜նց պարող էր
Գիտություն և Մշակույթ
Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում Գևորգ Էմինի «Մաշտոցից մինչև մեր օրերը» գրքից մի փոքրիկ հատված:
Ինչքան էլ զարմանալի թվա, Կոմիտասի անզուգական երգիչը, հայ ժողովրդի հին ու նոր երգերի լավագույն ու նուրբ գիտակներից մեկը … դժվարանում էր որևէ երգ ու եղանակ ճիշտ վերարտադրել …
Սովորաբար մարդ ամենից շատ սիրում էր անել ա՛յն, ինչ … չի՜ կարողանում:
Դրա համար էլ Պարույրը միշտ ուզում էր երգե՛լ, միշտ չէ՜ր կարողանում, և այդ պատճառով, մի՛շտ ու ամենի՜ց ավելի նախանձում էր երգող, երգել իմացող, ձայն ու լսողություն ունեցող մարդկանց (ասենք` Նարիր Զարյանին …):
Դրա փոխարեն' անգերազա՜նց պարող էր: Ես չեմ տեսել ուրիշ մեկին (ներառյալ մեր բոլոր նշանավոր ու պակաս նշանավոր մասնագետ պարողները …), որն այնքա՜ն բնականորեն, գեղանի, այնքան ճկուն ու թեթև նազանքով (այո՛, հենց նազանքո՜վ) կատերեր հայ գեղջկական պարերը, ինչքան Պարույրը …
Երբ նա պարում էր, մտքովդ չէ՜ր էլ անցնի, թե պարողը գիտնական ու գրող է, ուրբանիստ` բառիս բուն իմաստով:
Կարծես 18-19-րդ դարի հայկական մի խուլ գյուղի` բեղը նոր ծլած, ամոթխած ու համեստ գեղջուկ պատանի լիներ…
Նյութը` Ք. Ա-ի
ՈՒՂԻՂ ԵԹԵՐ
Ամենադիտված 
Բացահայտվել է 1958-ին անհետացած հինգ հոգանոց ընտանիքի առեղծվածը
