Հունաստանը փոխում է ԵՄ-ի գազատրանսպորտային քարտեզը

Որքան էլ խոսվի այլընտրանքային էներգիայի եւ ապագայի էներգիայի զարգացման եւ հնարավորությունների մասին, բոլորը թերեւս կհամաձայնեն այն փաստին, որ բնական էներգիայի ռեսուրսները' նավթը եւ գազը, կարեւորագույն դեր են խաղում համաշխարհային տնտեսության մեջ եւ դեռեւս պահպանում են իրենց անփոխարինելի դերը համաշխարհային շուկայում: Ավելորդ չի լինի ասել, որ բնական էներգիայի աղբյուրները բարձրացնում են ոչ միայն տվյալ ռեսուրսներով հարուստ երկրի աշխարհաքաղաքական դիրքը եւ դարձնում համաշխարհային տնտեսության խաղակից, այլ նաեւ ռազմավարական նշանակություն հաղորդում այն երկրներին, որոնք այդ պաշարների փոխադրման տարանցիկ երկրներ են:

Բնական ռեսուրսների տեղափոխման տարանցիկ երկրների քարտեզում կարեւորագույն դերում է հայտնվել Հունաստանը' անդրադրիատիկ գազատարով Ադրբեջանից Եվրոպա բնական գազի տեղափոխման մասին Ադրբեջանիՙ հունիսի 28-ի պաշտոնական հայտարարությունից հետո: Այսպիսովՙ Կասպից ծովից բնական գազը Ադրբեջանից Թուրքիայով կտեղափոխվի Եվրոպա, անցնելով Հունաստանի եւ Ալբանիայի միջով, հասնելով մինչեւ Իտալիա: 860 կմ երկարությամբ ձգվող գազատարի 550 կմ հատվածը բաժին է ընկնում Հունաստանի տարածքին, ստեղծելով բազմահազար աշխատատեղեր եւ մինչեւ 2019թ.-ի վերջը (այսինքնՙ գազատարի կառուցման ավարտը) ստեղծելով ավելի քան 1,5 մլրդ եվրո ներդրումներ, իսկ մոտակա 50 տարվա մեջ (2019-2069թթ) հասցնելով մինչեւ 35 մլրդ եվրոյի:

Անդրադրիատիկ գազատարը հիմնովին կփոխի հարավային Եվրոպայի աշխարհաքաղաքական դերըՙ դարձնելով Հունաստանը էներգիայի քարտեզի կապող օղակ եւ ստեղծելով Եվրոմիությունում բոլորովին նոր իրավիճակ. նոր գազատարի միջոցով Եվրոմիությունը կկրճատի իր էներգետիկ կախվածությունը Ռուսաստանից, որը Եվրոմիության գազի միակ մատակարարն էր, իսկ Ադրբեջանն էլ իր հերթին ավելի կմոտենա Եվրոմիությանը, քանի որ Real Politics-ի կանոններում մարդու իրավունքների եւ ազատության հիմնահարցերը երկրորդական են, երբ խոսքը ազգային եւ տնտեսական շահի մասին է:

Մանրամասները‘ «Ազգի» այսօրվա համարում: