Քրիստոնեության ճգնաժամ կամ հավատքի նոր փնտրտուք

Քրիստոնեության խնդիրներով զբաղվողները թե՛ Եվրոպայում, թե՛ Ռուսաստանում եւ թե՛ Ամերիկայում ահազանգում են դասական եկեղեցիների եւ ամբողջությամբ վերցրած քրիստոնեության ճգնաժամի մասին: Հետազոտողներն ընդգծում են, որ քրիստոնյաների թիվն աշխարհում պատմության ընթացքում միշտ աճել է եւ մինչ այս պահը նվազման միտում չի դրսեւորել: Ավանդաբար իրենց քրիստոնյա համարողների թիվը 16-րդ դարում կազմել է աշխարհի բնակչության 19%-ը, 19-րդ դարի ամենասկզբումՙ 23%-ը, երկրորդ եւ երրորդ հազարամյակների սահմանագլխին քրիստոնյաները կազմել են աշխարհի բնակչության մեկ երրորդը: Լյութերական քարոզիչներն, օրինակ, կարծում են, որ Եվրոպային սպառնում է քրիստոնյաների թվի նվազում, ավելի կոնկրետՙ 2050 թ. Եվրոպայում քրիստոնյաները կնվազեն 67 միլիոնով:

Կաթոլիկ ուսումնասիրողներից ոմանք կարծում են, որ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու ճգնաժամն այնքան խորն է, որ այն սպառնում է, առհասարակ, եկեղեցու հիմքերին: Բազմաթիվ հեղինակներ փորձել եւ փորձում են բացատրել 21-րդ դ. դասական քրիստոնեական եկեղեցիների հետ կապված խորացող ճգնաժամի պատճառները: Օրինակ, կարծիք կա, որ ժամանակակից արեւմտյան աշխարհի համար ինդուստրիալ դարաշրջանում նոր ունիվերսալ հավատք է դարձել տնտեսությունը, իսկ ավելի ճիշտՙ անընդհատ աճող սպառումը: Ավանդական բազմաթիվ հասկացությունների բովանդակության եւ որակի փոփոխման պայմաններում հասարակությունը դարձել է պարզ սպառող, որտեղ արտադրության իմաստը նոր, ավելի թանկ ու ավելի որակով ապրանք արտադրելն է, նոր վերնախավերի ճաշակն ու ցանկությունները բավարարելու համար: Այսպիսով, այս նոր հասարակությունը, որտեղ շատ խորացած են տարբերությունները ամենահարուստների եւ ամենաաղքատների միջեւ, արդեն այլ կերպ է նայում բարոյականության եւ բարոյախոսության խնդիրներին, քան ավելի վաղ, երբ դա քարոզում էին գլխավորապես քրիստոնեական եկեղեցիները:

Մանրամասները` «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: