Ինչ հրաշք ջահելներ են, ու ինչ լավն էր Մնացականյան Լալան. Աղվան Վարդանյան

Ներկայացնում ենք «Հրապարակ»-ի հարցազրույցից մի հատված ՀՅԴ խմբակցության պատգամավոր Աղվան Վարդանյանի հետ:

-Պարոն Վարդանյան, քաղաքապետը 1-2 ամսով կասեցրեց տրանսպորտի սակագնի բարձրացման որոշումը։ Ձեր կարծիքով, ի՞նչ էր սա նշանակում, և, առհասարակ, ի՞նչ է նշանակում սակագնի բարձրացման «ժամանակավորապես կասեցում» արտահայտությունը։

-Նախ, իմ տպավորությամբ, խոսքը 1-2 ամսի մասին չէ։ Գոնե՝ 1 տարի։ Կասեցման որոշումը մեր քաղաքացիների ակտիվ դիրքորոշման շնորհիվ էր։ Առանց խորանալու ներիշխանական հնարավոր հարաբերությունների մեջ՝ արձանագրենք, որ մեր երիտասարդները հետևողական քաղաքացիական դիրքորոշում ցուցաբերեցին։ Ցավոք, անկախությունից հետո մեր երկրում այդպես էլ չենք կարողացել ձևավորել պետական մտածողություն ունեցող քաղաքացու կերպար, որը պատրաստ է պայքարել իր իրավունքների համար։ Այս մի քանի օրերի փորձառությունը ցույց տվեց, որ ունենք անկախության սերունդ, որը մտածում է այսօրվա արժեհամակարգով, տեր է իր իրավունքներին։ Ինչ հրաշք ջահելներ են, ու ինչ լավն էր Մնացականյան Լալան։ Այս սերունդն այլևս չի նահանջելու։ Սա է ամենակարևորը։

-Կիսու՞մ եք տեսակետ, որ 150 դրամ սակագնի վերաբերյալ որոշումը հիմնավորված չէր և հատկապես իրավական մասով թույլ էր:

-Առաջին իսկ պահից ակնհայտ էր, որ այդ որոշումը մի քանի առումներով սխալ էր: Այս կարգի համապարտադիր որոշումը չէր կարող այդքան հապճեպ և թաքուն կայացվել: Մի որոշում, որ տարածվում է բոլորի վրա և պարտադիր է, չի կարող անհատական որոշում լինել: Այն առնվազն պետք է լիներ նորմատիվային ակտ և կայացնելուց առաջ մանրամասն ու հրապարակային քննարկվեր: Որոշումը սխալ էր ի սկզբանե: Եվ հետո, մենք այդքան խոսում ենք բիզնեսի քաղաքականության տարանջատման մասին: Արդյո՞ք այստեղ շահերի բախում չկա. ես ինչպես կարող եմ սակագին բարձրացնել մի ոլորտում, որ ինքս բիզնես շահեր ունեմ: Որոշումը նաև բացարձակապես չէր կարող հիմնավորված լինել: Այսօր տրանսպորտի համակարգում ունենք մի վիճակ, երբ ֆինանսական հոսքերն անվերահսկելի են: Ոչ ոք չի կարող ասել, թե ինչ գումարներ են գոյանում, ինչպես են դրանք բաշխվում ու վերաբաշխվում: Ուղղակի անհնար է ճշգրիտ հաշվարկ անել, քանի դեռ չունենք միասնական վճարային համակարգ, երբ թափանցիկ ու պարզ կդառնանա, թե յուրաքանչյուր դրամն ինչպես է առաջանում ու բաշխվում: Այժմ այդ ամենն անվերահսկելի է, ստվերային հսկայական ֆինանսական հոսքեր կան համակարգում: Եվ հետո՝ ունենք տրանսպորտով զբաղվող և մասնավոր և պետական կազմակերպություններ՝ ավտոբուսային պարկեր: Մոտեցումը չի կարող նույնը լինել: Ունենք կազմակերպություններ, որոնց, անելիքն անհստակ է, բայց նրանք ֆինանսական հոսքեր են տնօրինում: Հիմա, երբ քաղաքապետը կասեցրել է որոշումը և առաջարկում է ստեղծել հանձնաժողով, շատ կարևոր է, որ ընդգրկվեն նաև այս շարժման ակտիվ ներկայացուցիչները: Հետո միայն հնարավոր կլինի խոսել սակագնի ոլորտում միասնական համակարգի ներդրման մասին»: