Առանց ճիգի կարելի էր տեսնել Պոնտոսի ափերի հայ բնակչության ինքնատիպ գծագրություն. Արման Կոթիկյան

Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում Վահրամ Փափազյանի «Հետադարձ հայացք» գրքում զետեղված` Վահրամ Փափազյանի և Արմանը Կոթիկյանի փարիզյան հանդիպման փոքրիկ դրվագը:

Յագոյի կերպարի դիմաց գրված էր. Արման Կոթիկյան: Հաճելի անակնկալ էր նախ այդ անունը. «Արմանը» անմիջապես մտքիս մեջ պատկերացրեց Դյումայի մտահղացրած ճակատագրական սիրահարին, իսկ պատվարժան բարեկամիս Կոթիկյան մականունը սիրվելիք ու փայփայվելիք մի գողտրիկ արարածի պատկեր էր ստեղծում երևակայությանս մեջ և ավելի շոյանքի նման մի բան, քան շոշափելի մի ադամորդի: Եվ շատ ուրախացա, երբ զարմացած աչքերիս դիմաց ցցվեց երկար, խիստ երկար մի մարդ, խիստ բարակ կազմվածքով: Խնամքով հագնված այդ կերպարանքի հետևից առանց ճիգի կարելի էր տեսնել Պոնտոսի ափերի հայ բնակչության ինքնատիպ գծագրություն` համառ ու ձեռներեց մարդու անդավաճան արտահայտությամբ:

Այս անգամ մի քանի նախադասություն լսելու էլ կարիք չեղավ. Յագոն հեռու էր Կոթիկյանից անանցանելի անջրպետներով, և լավագույն դեպքում ինքն իրեն կարող էր պատկերացնել պատվարժան բարեկամս բեմահարթակում. այդ պայմանով միայն անկրկնելի դերասան էր իմ բարեկամը, և ուրախ եմ, որ ժամանակը ապացուցեց իմ այս կարծիքը: Նրա պաստորը «Աբովյանում», դատաստանական խմբի անդամը «Պաղտասարում» իրենն են, որովհետև ինքն է, և իրենն էլ կմնան: Արմանը, ուրեմն, ճարահատյալ ստանձնեց Կասիոյի … դամբանականը ...

Նյութը` Ք. Ա-ի