«Կոմիտասի 5-ի իրադարձությունները և իշխանությունների լրջանալու պահը»

Հասարակական ընդվզումը կենսագործունեության նոր աորտա է բացել՝ ի դեմս Կոմիտասի 5 հասցեում տեղի ունեցող իրադարձությունների, ոստիկանները բերման ենթարկեցին, ապա ազատ արձակեցին «Սարդարապատ» շարժման անդամ Տիգրան Խզմալյանին: Բռնություններ են կիրառվել նաև այն ակտիվիստների նկատմամբ, որոնց հաջողվել էր մտնել շինհրապարակ եւ թույլ չտալ շինարարությունը: Այս տարածքում կառուցվում է բարձրահարկ շենք, որին դեմ են տարածքի շենքերի բնակիչները: Նրանք առավոտյան շրջափակել են շինհրապարակը, սակայն ոստիկանությունը նրանց հեռացրել էր տարածքից: Երբ ակտիվիստներին բերման են ենթարկել, բնակիչները փորձել են խոչընդոտել ոստիկաններին: Տեղի է ունեցել քաշքշուկ եւ ծեծկռտուք:

Համացանցային քննարկումներում արդեն իսկ ակնհայտ է, որ քաղաքացիական ակտիվի զգալի մասը պատրաստվում է միանալ Կոմիտաս 5-ի հարակից շենքերի բնակիչների պայքարին: Ընդ որում, որևէ մեկին հարցի փաստաթղթային կողմի չի հետաքրքրում, պարզապես երկրում ձևավորվում է հերթական սոցիալական ընդվզումը, որը տարերայինից կարող է վերածվել համակարգված շարժման, ինչպես եղավ տրասնպորտի սակագների թանկացման դեմ բողոքի ակցիաների ժամանակ:

Բողոքի հերթական դրսևորման բռնի ցրումը պարզապես պատկան մարմինների՝ իրավիճակը սթափ չգնահատելու արդյունքն է: Փոխզիջման փնտրտուքի փոխարեն բիրտ ուժի կիրառումը խնդիրը միանգամից տեղափոխում է ակտիվ քաղաքացիական պայքարի դաշտ: Որովհետև հասարակական ակտիվը, դուրս գալով փողոցային պայքարի, ոչ թե պայքարում է կոնկրետ երևույթի դեմ, այլ հարմար առիթի դեպքում ցույց է տալիս իր հակաիշխանական տրամադրությունները: Մեծ հաշվով, այս ակցիաները հակաիշխանական ցասման լոկալ դրսևորումներ են, որոնք, սակայն, սկսել են կրել հաճախակի բնույթ:

Իշխանությունները, անշուշտ, լրջորեն պետք է մտորեն այս թեմայի շուրջ: Երբեք Հայաստանում քաղաքացիական ակցիաները այսքան հաճախակի չեն եղել: Իսկ նմանատիպ ակցիաները ձնագնդի էֆեկտով մեծանալու «խասիաթ» ունեն...

Վարուժան Բաբաջանյան