Սարգսյան-Պուտին առաջիկա հանդիպմանը հայկական կողմը մանրակրկիտ պատրաստվում է

Ոմանք խորհրդանշական են համարում այն փաստը, որ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը վերստին նախագահ ընտրվելուց հետո նախ Ադրբեջան գնաց եւ ոչ թե Հայաստան եկավ, ու այստեղ ինչ-որ հավասարակշռության խախտում են տեսնում, անգամ հայ-ռուսական հարաբերություններում նահանջի տարրեր հայտնաբերելով: Սակայն էմոցիան` էմոցիա, Հայաստանն ինքնիշխան պետություն է ու պետք է առաջնորդվի միջպետական հստակ հաշվարկված մոտեցումներով, ոչ թե սիրո եւ բարեկամության մասին խոսակցությունների մակարդակը դարձնի Ռուսաստանի եւ որեւէ այլ երկրի հետ միջպետական հարաբերությունների հիմքը:

Այս իմաստով առաջիկայում, սեպտեմբերի առաջին օրերին կայանալիք Սարգսյան- Պուտին հանդիպումը, մեր ունեցած տեղեկություններով, հայկական կողմը շատ է կարեւորում եւ դրան պատրաստվում է ամենայն մանրամասնությամբ` ֆիլտրելով բոլոր փաստարկներն ու մոտեցումները:

Եթե հիշենք մարտին կայացած Պուտին-Սարգսյան հանդիպումը եւ լրատվամիջոցների մակարդակով գոնե դրանից բավական ուռճացվող սպասումները, ապա կարելի է ասել, որ այդ ակնկալիքները չարդարացան փաստորեն: Այլ կերպ չէր էլ կարող լինել` Հայաստանի նախագահը նոր էր անցել ընտրությունների ծանր փուլն այն ժամանակ, ու չնայած եվրոպակա՞ն, թե՞ եվրասիական ուղղություն ընտրելու մասին խոսակցությունն արդեն առկա էր, սակայն Սարգսյանը դեռ ժամանակ ուներ մոտեցումներ հստակեցնելու: Մանավանդ` հետագայում նա այդ անում էր աստիճանաբար, իր տեսակետները տարբեր միջազգային հանդիպումներում հայտնելով: Ասենք` Քիշնեւում, ԵԺԿ գագաթաժողովում, Եվրոպական միության էությանն ու արժեհամակարգին հակասող Հայաստանի փակ սահմանները հիշած Սերժ Սարգսյանը կարծում էր, թե այս կամ այն համաձայնագիրը պետք է հեշտացնի մասնակից երկրի քաղաքացու կյանքը: Կամ` Խոր եւ համապարփակ ազատ առեւտրի պայմանագիրը ուժի մեջ մտնելուց հետո լիարժեք չի գործի, եթե հայ-թուրքական սահմանը փակ մնա: Կամ տարբեր առիթներով ասում էր, որ ռուսական կողմը Հայաստանին չի առաջարկում Եվրասիական միություն մտնել: Մեսիջներ, որոնք համապատասխան ենթադրությունների տարափ էին առաջացնում:

Պուտինի վերջին` ադրբեջանական այցը, սակայն, որ ավելի շատ արտաքին կողմ ուներ, ցույց տվեց, որ այն ավելի շուտ միմյանց հնարավորությունները մեկ անգամ եւս չափել-կշռելու սովորական այց էր ու բոլորովին Եվրասիական կամ Մաքսային միության ուղղությամբ Ադրբեջանի հանդեպ Պուտինի անհամբերության որեւէ դրսեւորում ի ցույց չդրեց:

Իսկ Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման մասով էլ Պուտինը կտրել էր` կարգավորման միայն քաղաքական ճանապարհը մատնացույց անելով, չնայած «Սմերչ» էր վաճառել այդ երկրին: Սովորաբար հարեւան երկրների հետ Ռուսաստանի եւ ԱՄՆ-ի ղեկավարների հանդիպումները միշտ դիտարկում են զուգահեռների մեջ, ու այս իմաստով որեւէ մեսիջ կարծես թե մեզ համար չկա:

Այս ֆոնին Հայաստանի նախագահի` սեպտեմբերի առաջին օրերին կայանալիք մոսկովյան այցը գուցե ավելի շատ հստակեցումների օրակարգ կունենա, քան Ադրբեջանի դեպքում էր, քանի որ Հայաստանի նախագահի ընտրությունից անցել են ամիսներ, Հայաստան-ԵՄ Ասոցացման համաձայնագիրը պատրաստ է` նախաստորագրումը շուտով կլինի, ու երկուստեք ճշտումների հրամայականը օդում առկա է: Հավանաբար` ՌԴ ղեկավարն իր հստակեցումներն է ուզում ունենալ, Հայաստանի ղեկավարն` իր, որպեսզի միջնորդավորված տեսակետները չլինեն գերիշխողն այն մասին, թե Եվրոպայի հետ համագործակցությունը բնավ չի խանգարի երկրներին (Հայաստանին) ՌԴ-ի հետ համագործակցելու:

Մանրամասները` «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: