«Չինական կտեր»՝ Սերժ Սարգսյանի ներմուծմամբ

Հերթական անգամ իշխանությունները հպարտորեն խոսեցին նվազագույն աշխատավարձի բարձրացման մասին: Եվ եթե նախկինում խոսողը Տիգրան Սարգսյանն էր, ով հպարտանում էր 5000 կամ 10 հազար բարձրացումով, ապա այս անգամ ինքը՝ դե ֆակտո նախագահը՝ ընդ որում, տալով ավելի «հեռանկարային» խոստում. 2017-ին նվազագույն աշխատավարձը կլինի 90 հազար դրամ, այսինքն՝ 2013-ի համեմատ կբարձրանա 2 անգամ:

Սերժ Սարգսյանն, իհարկե, այդ պահին մոռացավ խոսել գնաճի մասին, թե որքանով կբարձրանան ապրանքների գները մինչև 2017 թվականը, և արդյոք 2017թ. 90 հազար դրամը կունենա՞ գոնե նույն արժեքը, ինչ այսօր ունի 45 հազար դրամը: Մոռացավ կամ էլ երևի ժամանակ չկար, շտապում էր, քանի որ պետք է պատրաստվեր Խորվաթիա իր մասնավոր այցին, որի նպատակները չլուսաբանվեցին:
Սա էլ մեր քաղաքական մշակույթի անբաժան մասն է, երբ ժողովրդի՝ օր օրի վատթարացող սոցիալական վիճակին զուգընթաց` իշխանավորները զբաղված են մասնավոր և ոչ մասնավոր այցերով, հետո էլ ասում են` փող չկա: Կա, բայց ժողովրդի համար չէ, փողի փոխարեն ժողովրդին տալիս են անվճար և հուսադրող խոստումներ, ժողովրդական լեզվով ասած՝ «չինական կտեր»:

Բիզնեսում ընդունված օրենքի համաձայն՝ պահանջարկն է ծնում առաջարկ, այսինքն` եթե կան «կուտ ներմուծողներ», նշանակում է՝ այդ «կտերը» նաև ուտվում են, և առ այսօր կան իշխանավորների խոստումներից ոգևորվողներ: Նման դեպքում մարդկանց կօգնեն պարզագույն հաշվարկները, օրինակ՝ գնաճի հաշվարկը, սակայն` ոչ պաշտոնական տվյալներով, քանի որ պաշտոնականը «ապահով Հայաստանի» համար է և անապահովներիս վաղուց արդեն վստահություն չի ներշնչում:

Նման դեպքերում նաև հարկ է հիշել, որ Հայաստանի բնակչության 60-65 տոկոսն աշխատում է մասնավոր սեկտորում, հետևաբար, նրանց աշխատավարձը չի բարձրանում, աշխատավարձերի «բարձրացումը» նրանց վրա չի ազդում, իսկ ահա գնաճն ազդում է:

Վերջում մնում է անկեղծորեն ցանկանալ, որ մեր քրեաօլիգարխ իշխանավորները գոնե մեկ ամիս ունենան ընդամենը 90 հազար դրամ աշխատավարձ և մնան այդ աշխատավարձի հույսին: Եվ եթե մեկ ամիս հետո նրանք դեռ մնան, կմտածենք այլ ցանկությունների մասին:

Կարեն Վարդանյան