Անհասկանալի իշխանություն եվ ընդդիմություն

Մեր երկրում ինչ-որ անհասկանալի գործընթացներ են տեղի ունենում, որը հասկանալու համար որեւէ մեկը, բացի տնտեսությունն ու քաղաքական դաշտն իմանալուց, պետք է աճպարարությունները բացահայտելու հմտություններ ունենա, նվազագույնըՙ սեկա խաղալ իմանա, գումարած' ճանաչի բոլոր կլանները եւ նրանց տանիքները, տեղյակ լինի նրանց ունեցվածքից ու հարստության չափից, իմանա' ո՞ւմ է պատկանում այս կամ այն տեսակետը տարածող լրատվամիջոցը եւ այլն: Այդ եւ բազմաթիվ այլ տեղեկություններով օժտված մարդը միայն կարող է հասկանալ' ի՞նչ է կատարվում Հայաստանում, ինչու է ծագում բողոքի այս կամ այն ալիքը, ինչին ի՞նչ է հաջորդում, կամ այս խառնաշփոթի մեջ ո՞վ ո՞ւմ բարեկամն է, ո՞վ ո՞ւմ կողմնակիցն է, ո՞վ ինչ է ուզում, ի՞նչ նպատակ հետապնդում: Իսկական քաոս: Նույնիսկ' ոչ կառավարելի քաոս, արեմտյան քաղտեխնոլոգների սիրած կառավարելի քաոսի հակառակը: Հենց անկառավարելի քաոս է, համենայն դեպս' մեր ժողովրդի լայն հատվածների համար: Ժողովուրդը վաղուց կորցրել է լաբիրինթոսի այն թելը, որը բռնած պետք է հետ գնար' չմոլորվելու ու սեփական երկրի վերին շերտերի մտքինը հասկանալու համար: Մեր հանրային կյանքն այդ անթել լաբիրինթոսն է հիշեցնում: Մինչդեռ լայն հանրությունը կուզենար տեղյակ լինել գլխին գալիքի, այս կամ այն կենսական հարցում Հայաստանի իշխանության տրամաբանական եւ կանխատեսելի քայլերի, արտաքին ոլորտում' Հայաստանի գնալիք ճանապարհից վաղօրոք եւ առաջին ձեռքից: Մի խոսքով' իշխանությունն իր քայլերը պետք է աներ' տեղեկացնելով ժողովրդին ամեն առարկայական հարցի վերաբերյալ, հիմնավորեր եւ բացատրեր օգուտ-վնասը, քանզի իշխանությունը, եթե ընտրվում է ժողովրդի կողմից, հենց միայն նրա համար է, որ հաշվետու լինի իր քաղաքացիներին, նրան տեղյակ պահելով աշխատի նրա համար: Մինչդեռ Հայաստանում հասարակությունը ոչնչից լիովին ու նույնիսկ մասամբ տեղեկացված չէ, ոչինչ չգիտե իրեն վերաբերող հարցերի մասին, իսկ նրա մտածող եւ վերլուծող մասն ամեն օր ստիպված է իշխանության քայլերի վերաբերյալ բարդ ռեբուսներ լուծել, ամենազարմանազան ենթադրություններ անել' փորձելով հասկանալ ինչին ի՞նչ է հաջորդում եւ ինչո՞ւ: Իմիջայլոց, դա վերաբերում է ինչպես իշխանությանը, այնպես էլ կուսակցություններին' իշխանական եւ ընդդիմադիր հավասարապես:

Դիցուք Հայաստանի իշխանությունը. ամիսներով հարցեր են կուտակվում, իրադարձություններ են տեղի ունենում, տեղական ու միջազգային նշանակության կենսական խնդիրներ են հասունանում' բարձր իրավասուներից ոչ ոք չի նստում հեռուստացույցի առջեւ բացատրելու սեփական ժողովրդին' ի՞նչ է կատարվում, ի՞նչ մտադրություններ ունենք մենք, հայերս, ի՞նչ է մտմտում Հայաստանի իշխանությունը, ո՞ր հարցի վերաբերյալ ինչպիսի տեսակետ ունենք: Հայաստանի քաղաքացին դա հատկապես սպասում է Հայաստանի նախագահից: Նախագահը հո մենակ ՀՀԿ-ի նախագահը չէ, որ հինգշաբթի օրերը գնում ու իր կուսակցության հետ փակ ինչ-որ խնդիրներ է քննարկում, որոնց մասին տեղեկություններն էլ ընտրովի են մատուցվում, եւ ի վերջո չենք իմանում' ո՞ր հարցի մասին ի՞նչ տեսակետ է հնչել այդ փակ նիստերին: Կամ միայն հո նախարարությունների ու գերատեսչությունների նախագա՞հը չէ, որ այդ կառույցներում ինչ-որ էլ փակ հանդիպումներ է ունենում, իրեն հարկավոր ապսպրանքները տալիս, որոնց վերաբերյալ պաշտոնական տեղեկատվությունը սովորաբար միայն շատ քիչ բան է փոխանցում:

Մանրամասները` «Ազգ»-ի այսօրվա համարում:անհասկանալի իշխանություն եվ ընդդիմություն