Սեփական ԱԱԾ և պատժիչ գործառույթով թիկնազոր. Հայաստանը դառնում է խնամիական մարզպանություն

Ժամանակին մամուլում տեղեկություններ էին հայտնվել, որ Գ. Ծառուկյանն իր խնամի՝ Ազգային ժողովի նախագահ Հովիկ Աբրահամյանի հետ միասին ազգային անվտանգության ծառայության մոտիվներով համակարգ է ստեղծել, որը հնարավորություն է ընձեռել գաղտնալսելու քաղաքական գործիչների հեռախոսային ու ինտերնետային հաղորդակցությունները: Օրերս նմանատիպ տեղեկություններ էր հրապարակել նաև օրաթերթերից մեկը, որը, ակնարկելով «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանին, նշել էր, որ այդ ցանցի կայացման համար աշխատանքի են հրավիրվել ԱԱԾ նախկին աշխատակիցներ:

Ո´չ Հովիկ Աբրահամյանի, ո´չ էլ Գագիկ Ծառուկյանի կողմից այդ լրատվական հոսքերը չեն հերքվել: Որևէ պետական կառույց չի արձագանքել այս, ըստ էության, սկանդալային տեղեկատվությանը: Անգամ Գալուստ Սահակյանը որևէ դարակազմիկ հայտարարություն չի արել փաստի առթիվ: Մինչդեռ երևույթը այնքան լուրջ և սարսափեցնող է, որ ուղիղ հարվածում է պետականության հիմքերին: Ստացվում է այնպես, որ խնամիական կապերով իրենց հարաբերություններն ամրապնդած անձինք պետության մեջ պետություն են հիմնել՝ իրենց ատրիբուտներով: Երկու անձ, որոնցից մեկը երկրի երկրորդ դեմքն է, իսկ մյուսը՝ թվով երկրորդ խորհրդարանական խմբակցության ղեկավարը, Անվտանգության խորհրդի անդամ, պետության ներսում կարողացել են ստեղծել լրացուցիչ վերահսկողության մեխանիզմներ՝ բացառիկ հնարավորություն ստանալով պետության գործառույթներ ստանձնելու: Նրանք անգամ սեփական ոստիկանությունն ու պատժիչ ջոկատներն ունեն՝ թիկնազորի տեսքով, որոնք ևս շատ հաճախ իրենց թույլ են տալիս կատարել օրենքից վեր գործողություններ: Եվ այս մարդիկ Հայաստանի պետական կառավարման համակարգի հիմնասյուներից են, երկրի անվտանգության ապահովման երաշխավորներ:

Պետական կառույցները պարտավոր են անհապաղ արձագանքել այս սկանդալային տեղեկատվական հոսքին: Այնպիսի քար լռություն է, ասես ոչինչ էլ չի եղել, ասես հենց այդպես էլ պետք է լիներ: Իսկ ինձ թվում էր, թե պետության ղեկավարները ձեռքը կտային սեղանին և կպահանջեին վերջ տալ ամենաթողությանը: Այսպիսի խայտառակ փաստը չպետք է նմանատիպ լուռ վերաբերմունքի արժանանար:

Կամ էլ ազնվություն ունեցե´ք հայտարարելու, որ Մաքսային միության, Ասոցացման համաձայնագրի կամ նմանատիպ այլ քննարկումները Հայաստանի ապագայի հետ որևէ կապ չունեն, ընդամենը սուրճ խմելիս զրուցելու և ժամանակ անցկացնելու միջոց են: Իրական հեռանկարում Հայաստանը դառնալու է խնամիական մարզպանություն...

Վարուժան Բաբաջանյան