Անորոշություններ և... զվարճանք

Պարզվեց` լիբերալ Բագրատյանը դեռ ձմռանը զգուշացրել է` «գնաք Եվրոպա, երկիրը կդնեք ռուսական տանկի թրթուրների տակ»: Ու` հարցերը պետք է լուծել եվրոպացիների, ռուսների եւ ամերիկացիների մասնակցությամբ: Ի՞նչ բաժնեմասերով, Հայաստանի վերաբերյալ որոշումները կայացնելիս վերահսկիչ փաթեթն ո՞ւմ ձեռքին պետք է լինի` տեղեկություն չկա: Բայց Մաքսային միության միասնական տարածքում հայտնվելու դեպքում Հայաստանում սակագները չորս անգամ բարձրանալու են, ըստ նախկին վարչապետի, անդամ մյուս երկրների սակագների հանգույն: Բա մերոնք էլ կարծում էին, թե Մաքսային միություն որ մտնեն, ամեն ինչ ջրի գի՞ն է դառնալու Սովետի հանգույն: Երկկողմանի երազողները... եւ ծույլերը:

Երեկվա օրն, ի դեպ, ոչ միայն Մաքսային միության եւ դեպի Եվրոպա Հայաստանի սկսած ճանապարհի մասին ենթադրությունների եւ կանխավարկածների ծիրում էր, այլեւ ավելի անորոշ էր, քան նախորդ օրերը. ոչ ոք ոչինչ դեռ չէր պարզել, ամեն ինչ շարունակվում էր պտտվել «եթե-ապա-թեեւ-չնայածի» սահմաններին մերձ: Հասարակությանը բան ասելու իրավասու անձանց մի մասը համոզված էր` Վիլնյուսում Հայաստանն ինչ- որ բան ստորագրելու է, մյուս մասը նկատում էր` փաստաթուղթ չկա, հին փաստաթուղթը սեպտեմբերերեքյան հայտարարությունից հետո չի համապատասխանում իրավիճակին: Մեկն ասում էր` Եվրոպան կպատժի Հայաստանին`խոստմնազանցության համար, մյուսն ասում էր` Պուտինը կպատժի: Մեկն ասում էր` Հայաստանին պատժելը կապ չունի, Եվրոմիությունը իր ուժը կիրառում եւ համապատասխանեցնում է իր նպատակներին, որոնք տնտեսաքաղաքական են, եւ ոչ թե բարեգործական կամ իրավապաշտպան, դրանց թվում է Ռուսաստանի ազդեցության գոտուց հետխորհրադային նոր միավորների պոկումը: Մյուսները ռուսական կողմ նայողներին մատնացույց էին անում ազգային անվտանգության հայեցակարգի ելման կետը, մինչդեռ սեպտեմբերերեքյան հայտարարությունը պարզ հռչակագրային մոտեցում է եւ դեռ ոչինչ չի նշանակում: Հակասական հայտարարությունների եւ ենթադրությունների շքերթը շարունակվում էր ողջ օրը: Մեկն ասում է` Հայաստանի իշխանությունները ոչ ռուսամետ են, ոչ արեւմտամետ` աթոռամետ են, մյուսները մատնացույց էին անում Ուկրաինան, որի կառավարությունը երեկ որոշմամբ վերահաստատեց Ասոցիացման համաձայնագրին միանալու ուկրաինական ցանկությունը (թե` սովորելու բան կա), ինչը կարող է վերջնականապես բարկացնել ռուսական կողմին եւ մղել էլ ավելի անհավանական գործելակերպի:

Մանրամասները` «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: