Ինչու է եղևնին մշտապես կանաչ մնում

Թշնամին խուժեց հայրենի հող և սկսեց ավերել, սպանել, կողոպտել: Իշխանը փակվեց իր անմատչելի ամրոցում և չդիմագրավեց թշնամուն: Շինականը մեն-մենակ դուրս եկավ թշնամու դեմ: Տվեց-զարկեց, բայց մահացու վիրավորվելով սկսեց նահանջել արյունաքամ լինելով:

Ասում են Հայոց աշխարհի բոլոր մշտականաչ եղևնիներն աճել են զորական դարձած ու հայրենիքի համար զոհված շինականի արյունից: Իշխանն էլ գնաց աշխարհից, բայց նրա հիշատակը մի կանաչ շյուղով էլ չնշանավորվեց: Իսկ եղևնին ապրում ու կանաչ է մնում հինգ հարյուր տարի, կրկին վերընձյուղվում և այսպես անվերջ:

Հողը մշտականաչ է պահում հայրենիքի համար զոհվածների հիշատակը:

Հայկ Խաչատրյան «Սոսյաց անտառներ»

Նյութը` Ք. Ա-ի