Ծախսում ենք` լավ ենք անում, գնացե′ք տվողի բկի′ն չոքեցեք. Նունե Եսայանի «շինիչ» հայրենասիրությունը

Նունե Եսայանը այսօր հարցազրույց է տվել: Թվում է` նա պետք է պարզաբաներ, թե ինչի համար է պետությունը իր նկատմամբ այդպիսի ճոխություններ իրեն թույլ տվել, ինչու է ինքը ստացել այդ աստղաբաշխական գումարը՝ ընդամենը մեկ համերգում երգելու համար: Բայց ո՛չ, Նունեն վիրավորված է և լրագրողին հրավիրել է՝ ասելու, որ ինքը ոչինչ չի ասելու. «Ոչ ոքի ոչինչ չունեմ ասելու. թող ամեն մեկը իր համար ինչ ուզում է գրի: Ես ինտերվյուներ չեմ տալու, քոմենթներ չեմ անելու: Իմ գործն եմ անելու: Ամեն մարդ իր խղճով ինչ ուզում է, թող անի: Լրատվամիջոցները վատից բացի ոչինչ չեն գրում. լավ բան չեն տեսնում: Ես լրատվամիջոցներից բավականին վիրավորված եմ, համարում եմ, որ եթե ես ասելիք ունենամ, կասեմ հեռուստաընկերություններով, մնացածը ինչ-որ գրվում է, հերյուրանք է, բամբասանք ու միայն վատը իմ մասին ու չճշտված»,- բարեհաճել է հայտարարել Նունե Եսայանը` News.am-ի հետ զրույցում:

Ի՞նչ իմաստ կար լրագրողին հրավիրել և արտաբերել անիմաստ բառակույտեր, եթե հասարակության մոտ առաջացած հարցականներից որևէ մեկին չես պատասխանելու: Թե՞ երգչուհին այնքան է ինքն իրեն ներշնչել իր բարձրաշխարհիկության և կատարելության թեզը, որ հասարակ մահկանացուներիս ասելու ոչինչ չունի: Երբ իշխանություններին ծառայելու որևէ հարմար առիթ է լինում, երգչուհի Նունիկը լավ էլ խոսում է, ասելու բաներ է ունենում: Դեռ հասարակությունը չի մոռացել նրա լկտի հայտարարությունը մարտի 1-ի հայտնի իրադարձությունների զոհերի մասին. «Զոհվել են, իրենց մեղքով են զոհվել, թող այնտեղ չլինեին ու չզոհվեին»: Եվ իր երկրի քաղաքացիների մասին այդպիսի «շինիչ» բառապաշարով արտահայտվող «մտավորականը» համարձակվում է արհամարանքով նետել. «Ես իմ գործն եմ անում ու լավ եմ անում իմ գործը, գիտեմ, որ բարությունից բացի` ոչինչ իմ ազգի համար չեմ անում: Մնացածը ինձ չի հետաքրքրում՝ ով ինչ է հորինում, ով ինչ գիտի»:

Այստեղ, ինչպես ասում են, ստոպ: Ո՞վ է ինչ հորինում... որ կառավարությունը նրան անիմաստ տեղը խոշոր գումարնե՞ր է վճարել: Դա հորինվա՞ծք է: Եթե նա չի անդրադառնում որևէ բառով, թե հանուն ինչի է այդքան վճարվել, նշանակում է, որ իսկապես օրը ցերեկով թալանվել է մեր պետական բյուջեն: Թալանվել է՝ առանց խղճի խայթի, առանց որևէ տրամաբանության: Թե՞ իսկապես նա համարում է, որ 135 հազար դոլար վերցնելով մեկ համերգի համար՝ ազգին մեծ լավություն է արել: Վերցրել ես՝ քաշվիր ու քեզ համար վայելիր հարյուրավոր աղքատ ընտանիքների զրկանքների հաշվին քեզ շպրտված գումարները, բայց ազգի վրա «մուննաթ» մի արի: Իսկ նրա նախընտրությունը՝ հանդես գալ միայն հեռուստաընկերություններով, ընկալելի է: Իշխանահաճո պալատական ծաղրածուների միակ ամբիոնը, իհարկե, հեռուստաալիքներն են, որտեղ նրանց միայն փառաբանում են և նախօրոք ճշտված հարցեր տալիս: Այնտեղ կսփռեն գեղեցիկ հոլովակներ այն մասին, թե ինչպես Նունիկն ու իր նմանները առատորեն վարձատրվեցին այն բանի համար, որ համարձակվեցին մի քանի գռոշի համար ծաղրել մեր ազգային մեծագույն ողբերգություններից մեկը: Այդ 55 միլիոնը այսբերգի երևացող մասն է. իրականում պալատական «երգչիստներին» հաճախ են չալաղաջներ շպրտում՝ տարածքների և այլ բարիքների տեսքով: Տիկին Նունիկը այդպիսի նվերներ շատ է ստացել: Եվ այդքանից հետո ազգը դեռ պարտք է մնում: Այդպիսի պարտապաններ մեր ազգին պետք չեն` անգամ եթե լավ են երգում: Գնացե′ք ձեր ոռնաձայներով ուրիշ ազգերի լավություն արեք: Ուրիշի բյուջեներից մեծ «ատկատնե′ր» ստացեք ու նրա′նց վրա «մուննաթ» եկեք: Ազգի համար այդպիսի թանկարժեք բարեգործություններ մի′ արեք:

Իսկ ընդհանրապես, խոսե′ք այն ժամանակ, երբ ասելիք ունեք: Մարդիկ տվել են կոնկրետ հարց՝ ինչի համար է մեր բյուջեն հարստահարվել այդքան մեծ գումարով: Պատասխանելու փոխարեն մեծ-մեծ խոսում եք:

Եվ ընդհանրապես, բավակա′ն է` ծամեք ժողովրդից գողացված գումարները և մի հատ էլ արհամարհանքով խոսեք այդ նույն ժողովրդի մասին: Ընդամենը կարող էիք ասել մեկ պարզ բան՝ ծախսում ենք՝ լավ ենք անում, գնացե′ք տվողի բկի′ն չոքեցեք: Համոզված եմ, որ նեղ շրջապատում հենց այդպես էլ ասում եք:

Վերջում՝ որպես բոնուս... այս տարվա ապրիլի 11-ին ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի որոշմամբ` Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 26 ա հասցեում գտնվող 1-ին մասնաշենքի 487.5 քառ.մետր մակերեսով 3-րդ հարկն ամբողջությամբ հետ է վերցվել Երևանի Ա. Խանջյանի անվան թիվ 53 հիմնական դպրոցից և 10 տարի ժամկետով, անհատույց օգտագործման իրավունքով հանձնվել «Նունե Եսայան» բարեգործական հասարակական կազմակերպությանը՝ իր կողմից ներկայացված ծրագրով նախատեսված աշխատանքների իրականացման նպատակով:

Ահա այսպիսի երախտիքի նշան՝ «սիրված» երգչուհուն: Հետո էլ դժգոհում է, որ ազգը իրեն չի գնահատում:

Վարուժան Բաբաջանյան