ԵԽԽՎ-ն սպառնացել է Զ. Փոստանջյանին պատվիրակության կազմից հեռացնելու դեպքում ԱԺ-ի «հետույքին մուկ նկարել»

ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակության կազմից Սերժ Սարգսյանին ուղղված հարցի պատճառով Զարուհի Փոստանջյանին հեռացնելու մասին հայտարարած ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը հայտնվել է բավականին ծանր իրավիճակում: Նախ քաղաքական շրջանակներում նրա քայլը միանշանակ չընդունվեց, ավելին, քննարկումների առանցքում այն կարծիքն էր գերիշխում, որ Հովիկ Աբրահամյանը կատարեց քաղաքականապես անգրագետ քայլ՝ տարածելով մանրախնդիր հայտարարություն: Իսկ այսօր այդ նույն շրջանակներում խոսվում էր այն մասին, որ Արգամիչը փոշմանել է և որևէ քայլ այդ կապակցությամբ չի անելու:

Այն, որ այդ ԱԺ պատգամավորին ԵԽԽՎ պատվիրակությունից հեռացնել պարզապես հնարավոր չէր՝ պետք է հայտնի լիներ ցանկացած երրորդ դասարանցու, ով առանց տառասխալի կարող է բացել ԵԽԽՎ հապավումը: Եվրոպացիները, հատկապես Մաքսային միությանը հնարավոր անդամակցության ֆոնին, չէին կարող Հայաստանի ղեկավարությանը այդպիսի ճոխություն թույլ տալ: Իսկ այս ամբողջ խառնաշփոթի մեջ բավական հետաքրքիր նրբերանգներ կան՝ ի վերջո, ինչու ՀՀԿ անդամները իրենց հարց տալու իրավունքը զիջեցին Փոստանջյանին, որի արդյունքում առաջացավ այս խոշոր սկանդալը: Ըստ էության՝ Զարուհի Փոստանջյանին ԵԽԽՎ մանդատից զրկելու նախաձեռնությունը ԱԺ նախագահի բացթողման հետևանքով է եղել:

Եթե հարց տալու իրավունքը զիջել է Արփինե Հովհաննիսյանը, ապա դա անհնար էր անել առանց նրա ղեկավարության թույլատվության: Բոլորին էլ հասկանալի է, որ Փոստանջյանը անպայման այնպիսի հարց էր տալու Սերժ Սարգսյանին, որը չի շոյելու նրա լսողությունը, հետևաբար որևէ մեկը այդ ռիսկին չէր գնա: Եթե անգամ Հովհաննիսյանը դա արել է պատվիրակության ղեկավար Դավիթ Հարությունյանի ցուցումով, ապա անհնար է, որ Հարությունյանը դա աներ առանց ԱԺ նախագահի թույլատվության: Իսկ որ հերթը զիջել են ՀՀԿ-ականները՝ հաստատել է անգամ Գալուստ Սահակյանը՝ իր հարցազրույցներից մեկում:

Ստացվում է, որ Սերժ Սարգսյանի դեմ սեփական կուսակիցները կամա թե ակամա դավադրություն են կազմակերպել: Դրանով է պայմանավորված Աբրահամյանի հապճեպ քայլը՝ Զարուհի Փոստանջյանին ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակության կազմից հեռացնելու հետ կապված: Մինչդեռ այդ քայլը հաշվարկված չէր ոչ միայն քաղաքականապես, այլև իրավական տեսանկյունից: Հովիկ Արգամիչի հայտարարությունից հետո Փոստանջյանը ԵԽԽՎ համապատասխան հանձնաժողովից պարզաբանումներ է ստացել, որ Աբրահամյանն իրավասու չէ փոփոխություններ կատարել հայկական պատվիրակության կազմում, որովհետև պատվիրակության կազմն արդեն հաստատված է, և եթե ԱԺ նախագահը փորձի խոչընդոտել ընդդիմադիր պատգամավորի գործունեությունը, ապա կլինի արձագանք հենց ԵԽ-ից։ Իսկ մեր ղեկավարությունը շատ լավ գիտի, թե ինչ հետևանքներ են ունենում նմանատիպ արձագանքները՝ հատկապես եվրոպական կառույցների հետ հեղհեղուկ հարաբերությունների ֆոնին: Մինչդեռ կարելի էր գրագետ քաղաքականություն վարելու դեպքում ստեղծել ցանկացած քննադատության հանդեպ զուսպ վերաբերմունք ունեցող առաջնորդի կերպար՝ եվրոկառույցներում: Զարուհու դեմ հարձակումների ֆոնին անգամ Սերժ Սարգսյանի վարկանիշը սկսել էր բարձրանալ, սակայն ԱԺ նախագահը «արջի ծառայություն» մատուցեց նրան:

Այս չհաշվարկված քայլերի շղթայի արդյունքը եղավ այն, հերթական անգամ Հայաստանի հեղինակությունը միջազգային կառույցներում հավասարվեց զրոյի, իսկ ԵԽԽՎ-ի ղեկավարները պարզապես նուրբ ակնարկով հասկացրեցին, որ «ԱԺ հետույքին մուկ կնկարեն», եթե Զարուհի Փոստանջյանը հեռացվի պատվիրակության կազմից: Մինչդեռ կարելի էր այնպես աշխատել, որ հարցը դրան չհասնի:

Գոռ Հարությունյան