Հուսադրող քայլեր Սիրիայի և Իրանի հետ

Սիրիայում եւ Իրաքում շարունակվող արյունահոսության եւ ուրվագծվող նոր պատերազմի ֆոնին ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդի սեպտեմբերի 27-ի միաձայն ընդունած բանաձեւը սփոփիչ հառաչանք պատճառեց միջազգային հանրությանը: Դա պատասխանատվության վեհ զգացումներով տոգորված ղեկավար առաջնորդների ստեղծագործական դիվանագիտության արդյունքն էր, եւ ամբողջ աշխարհը շահեց դրանից:

«Արաբական գարուն» հորջորջվածը աղետաբեր մի գործընթաց է քարուքանդ անելու Միջին Արեւելքի կայուն եւ բարգավաճ երկրներըՙ վերացնելու համար Իսրայելին ուղղված որեւէ իրական կամ ենթադրյալ սպառնալիք: Իրաքն ու Լիբիան քարուքանդ արվեցին այդ երկրներին ժողովրդավարություն բերելու կեղծ պատրվակով: Հետեւանքների մասին ճիշտ եզրակացություն կարող է անել որեւէ քաղաքական գործիչ: Բուշ-Չեյնիի վարչակարգի տարիներին Իսրայելի վարչապետ Նաթանյահուին դժվար չէր Վաշինգտոնին ներքաշել նման արկածախնդրության մեջ: Երեք տրիլիոն դոլար արժողությամբ պատերազմից հետո, որի ընթացքում 4.500 մարտիկներ զոհվեցին եւ ավելի քան 50 հազարն էլ վիրավորվեցին կամ հաշմանդամ դարձան, նախագահ Օբաման ի վերջո կարողացավ կանգ առնել, նախքան նոր աղետալի պատերազմ նախաձեռնելը:

Սիրիայի պատերազմը, հակառակ լրատվամիջոցների պնդումներին, բոլորովին էլ քաղաքացիական պատերազմ չէ: Օտար վարձկաններ են այնտեղ կռվում, հաստատելու մի նոր իսլամական պետություն Միջին Արեւելքում: Մ. Նահանգներն ու Արեւմուտքը, ընդհանրապես, նպաստում են այդ նպատակին օժանդակելով արմատական վարձկաններին: «Ալ Ղաիդայի» իշխանության ներքո մի նոր պետության հառնումը սթափեցրեց կողմերին, եւ նրանք սկսեցին դիվանագիտական լուծում տալ արհեստականորեն ստեղծված սիրիական խնդրին:

Օբաման, որն ընտրվել էր աշխարհին խաղաղության բերելու խոստումով, պատին էր սեղմված եւ սպառնում էր հրթիռակոծել Սիրիան: Մկքեյնը անօրինական ճանապարհով սողոսկել էր Սիրիաՙ իբր լավ ահաբեկիչներին զատորոշելու վատերից: Օբաման քաշեց կարմիր գիծըՙ օգտագործել քիմիական զենքի ենթադրյալ առկայությունը որպես պատրվակ:

Առիթից անմիջապես օգտվեցին միջազգային մեքենայությունների վարպետՙ Սաուդյան Արաբիայի արքայազն Բանդար Բին Սուլթանը, Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը եւ Իսրայելի հետախուզությունը, որոնք էլ իրականացրին քիմիական զենքի հարձակումը օգոստոսի 21-ին Դամասկոսի արվարձան Գուտայում, որպեսզի արդարացնեն Մ. Նահանգների ներխուժումը:

Մեծ ջանքեր պահանջվեցին արտգործնախարարներ Սերգեյ Լավրովից եւ Ջոն Քերրիից' հասնելու համար ուժի չկիրառման համաձայնության: Քերրին բարձր գնահատեց Լավրովի դիվանագիտական ունակությունները:

Մանրամասները` «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: