Սոված ժողովուրդը գոհ է ու երջանիկ

«Հրապարակ» օրաթերթը խմբագրականում գրում է.

«Մոտ 10 տարի առաջ Հայաստանում բնակություն հաստատած ծանոթս հետաքրքիր դիտարկում արեց, առաջ հայերն այսքան շատ տոներ չունեին, եղածն էլ նորմալ չէին նշում, հիմա ամեն փոքր բան դառնում է քեֆ-ուրախության, երգ ու պարի, փողոց դուրս գալու առիթ: Իսկապես՝ նախորդ տարիներին, օրինակ, չեմ հիշում, որ այսպես շուքով նշեին Գյումրիի, Վանաձորի, էջմիածնի կամ Աբովյանի օրերը: Էլ չեմ խոսում Անկախության կամ Հանրապետության օրվա մասին, որոնք նշելիս ջանք ու միջոց չի խնայում իշխանությունը: Մյուս կողմից՝ իսկ ի՞նչ անեն: Երբ աշխատավարձ ու թոշակ բարձրացնել չեն կարողանում, գները չեն կարողանում պահել հասանելիի սահմաններում, տնտեսական աճ, բարեկեցիկ կյանք, աշխատատեղեր, բարձրորակ կրթություն, հավասար մրցակցություն, ապագայի հանդեպ հույս և հավատ ապահովել չեն կարողանում, ուրեմն պետք է զվարճություններին զարկ տան: Պարզ ասած՝ աշխարհը կառուցված է հաց և տեսարաններ եզրույթի վրա: Եթե հաց ապահովելը բարդ է և ծախսատար, խելքի ու մտքի աշխատանք է ենթադրում, համառություն և նվիրում պահանջում, ապա տեսարաններ ապահովելը շատ ավելի դյուրին է: 200 միլիոն դրամ ես ուզում մի քանի օլիգարխից, Հանրապետության հրապարակում բեմ ես կառուցում, իրենց դարն ապրած մի երկու աստղ ես հրավիրում, ուսանողների ու աշակերտների ուժերով մի քանի շոու ես բեմադրում, երաժշտություն, լույսեր, հրավառություն և վերջ: Սոված ժողովուրդը գոհ է ու երջանիկ, մի օրով մոռանում է իր կարիքի, դժգոհությունների, դժվարությունների, անհուսության մասին: Շրջում է քաղաքում, տեսնում է գույներ, լույսեր, երաժշտություն և հավատում, որ շուտով ամեն ինչ լավ է լինելու: Այդ լույսերն ու գույները մտնելու են իր տուն, այդ բարեկեցությունն ու ապահովությունն իրեն էլ է հասնելու:

Մանրամասները` «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: