«Հայերենը հային խորհուրդն է». Վիլյամ Սարոյան

Լավն ու վատը միշտ միասին են ամեն ինչի մեջ, բացի այն պահերից, երբ ժամանակը կանգ է առնում ճշմարտության վայրկյանական հայտնագործունից, և սիրտդ ու հոգիդ անսահման, անհուն վերելք է ապրում:

Ես կյանքը չեմ ներկայացներ իբրև մղձավանջ մը, այլ կուտամ կյանքին իրարամերժ ու հակասական կողմերը, որոնցմե մեկը, առաձնաբար, չի կրնար ամբողջապես ներկայացնել կյանքին ամբողջությունը:

Սերը անմահ է և անմահություն է տալիս այն ամենին, ինչ շրջապատում է մեզ: Իսկ ատելությունը մեռնում է ամեն վայրկյան: Փնտրիր բարին ամենուրեք ու երբ կգտնես, դուրս բեր թաքստոցից, ու թող նա լինի ազատ ու աներկյուղ: Արթնացրու առաքինությունը, ում սրտում էլ որ նա գաղտնի ու տրտում թաքնվելիս լինի աշխարհի սարսափներից ու ամոթից:

Հումոր բարության, ամբողջության նշան է. վախեցիր այն մարդոցմե, որ հումոր չունին:

Հայ ժողովրդի ազնվությունը, քաջությունը, ուշիմությունը, հեգնելու և սրամտելու շնորհքը ժառանգությունն են բոլոր ճշմարիտ հայերի: Դրանք սնուցել են իմ կյանքը, ու ես երախտապարտ եմ դրա համար:

Ես շատ եմ սիրում Հայաստանը: Սիրում եմ Հայաստանի քարը: Հայաստանի քարերը նման են հայ հոգուն' պինդ են, ուժեղ, ոչ ոք չի կարող դրանք ջնջխել: Սիրում եմ Հայաստանի քարը, ծառը, արևը:

Լուսինե Զաքարյան (Lousine Zaqaryan) ֆեյսբուկյան էջից: