«Հա քանդում են». Էդվարդ Ալեքսանյան

Հա քանդում են

ցանկացած բանաստեղծ ուզում է գերել
ագռավակտուց ու սուր փշերը ծակծկում են քամակը էշի
տատասկ չկա ու գազ է որոճում մի խելացի ուղտ
սարերում քամի է ախ սատանի քամի

անունդ մոռացել եմ ինձ բաշխի մի ճոխ բանաստեղծություն
միասին ուրախանանք սաստիկ ունայն այս եթերում
ես քո փոքր եղբայրը լինեմ ոգեվորություն
դու իմ հավատարիմ ուղեկիցը
մեր հայոց հարազատ ու մաքրամաքուր լեռներում

գրողը տանի ես գրող չեմ այլ մարդ եմ առաջին հերթին
սա ինչ բան է բոլորը գրող են ու հանճարներ են ձեվանում
ինչ-որ խենթեր դպրոցում տառերը չսովորած
հավանություններ են դաջում ավելի քան շատ ու շատ անտեղի

ու խենթանում է շան պոչը
թափահարում այն աջ ու ձախ
քսում իր տուտը գարշահոտ ընթերցողի բերանին
այսպես օրեր տարիներ վերածվում են դարերի
ցեխը դառնում է անդամ միության գրողների

ու ճռռում են
ճռճռում համակարգիչներ տներում
բառեր տողեր ու մտքեր թռցնում ու հավաքում
կեղծ ընտրողներ
ընտրյալներ
նախագահներ են ծնվում
սուրբ հայրենի երկիրն իմ հա քանդում են ու քանդում:

Էդվարդ Ալեքսանյանի ֆեյսբուքյան էջից