«Հնարավոր է` ինձ ֆիզիկապես ոչնչացնեն, լացուկոծ չկապեք, քելեխի սեղան չգցեք» (տեսանյութ)

«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում Գորիսի՝ 1992-1994 թվականների քաղաքապետ Սամվել Հարությունյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ:

Հայրենակիցնե՛ր:

Տխրահռչակ Լիսկան 2013 թ․ հունիսի 1-ին Գորիսի իր առանձնատան դիմաց հերթական սահմռկեցուցիչ ոճրագործությունից, Բուդաղյան եղբայրների արյամբ հագենալուց հետո օգոստոսի 8-ին իբրև Սուրեն և ոչ որպես Սուրիկ Խաչատրյան, ինչպես նշված է անձնագրում, իր զոհերից մեկի՝ Արևիկ Միրզոյանի փեշից բռնած դիմել է Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ պահանջելով, որ դատարանը ինձ՝ իր ավելի քան 50 ոճիրները մերկացրած Սամվել Հարությունյանիս, հրապարակածս փաստերից երկուսի առնչությամբ ճանաչի զրպարտիչ և իր օգտին ինձնից բռնագանձի մեկուկես միլիոն դրամ: Դատարանը, խախտելով ընդունված կարգը, հաշվի չառնելով Լիսկայի իրական և հայցադիմումում ներկայացված անունների անհմապատասխանությունը, անգամ չպահանջելով նրա անձնագրի պատճենը՝ աճապարել է նշված հայցադիմումը ընդունել իր վարույթ և միայն սեպտեմբերի 30-ին կայացած առաջին նիստի ընթացքում իմ լիազոր ներկայացուցիչ Մուշեղ Շուշանյանի միջամտությամբ է գիտակցել թույլ տված սխալը: Դատական նիստին ներկա է եղել ոչ թե հայցվոր Սուրեն, այլ Սուրիկ Խաչատրյանի ներկայացուցիչը: Անշուշտ, հայցվոր կողմի կատարածը իրավական անգրագիտություն է, իսկ դատարանի վերաբերմունքը՝ առնվազն անփութություն:

Դատարանը՝ Անի Մխիթարյանի նախագահությամբ, նիստին հայցվորի բացակայության հիմնավորմամբ հետաձգել է դատական նիստը և այն նշանակել 2013 թվականի հոկտեմբերի 24-ին՝ ժամը 11:00-ին: Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր այն լրագրողներին, իրավապաշտպաններին և այլ անձանց, որոնք ուշադրության կենտրոնում են պահել այդ դատավարությունը․ ես վստահ եմ, որ հենց ամսի 24-ից սկսած՝ սպասվում են շատ հետքրքիր զարգացումներ:

Հետաքրքիր է՝ ո՞վ է ներկայանալու այդ նիստին՝ հայցվոր Սուրեն Խաչատրյա՞նը, թե՞ ոմն Սուրիկ Խաչատրյան:

Սա՝ իմիջիայլոց, հիմա՝ ըստ էության: Լիսկան դատարանում փորձում է վիճարկել իր արտասովոր քրեական ընթացքի մասին հրապարակածս փաստերից ընդամենը երկուսը: Ինչո՞ւ չի վիճարկում մյուս հիսուն փաստերը: Անշուշտ, այն պատճառով, որ գիտակցում է դրանց զորավորությունը: Դրանք աղաղակող, անհերքելի ապացույցներ են և միայն այդ պատճառով է, որ հակառակ պահանջներիս, մինչ այժմ քրեական գործ չի հարուցվել իրավապահ համակարգի կողմից:

Հայաստանի իրավապահ համակարգի ղեկավարները հանդգնություն չունեն քրեական գործ հարուցելու և գերադասում են շարունակել Լիսկայի ծանր ոճիրների նկատմամբ իրենց հանցավոր անգործությունը: Անկասկած, այս պայմաններում ևս լռությունը համաձայնության նշան է: Լիսկան հայցադիմումում նշել է, որ ես իբր իրեն զրպարտել ու վիրավորել եմ իր պատիվն ու արժանապատվությունը (մեղա, մեղա), որ ինքը կապ չունի 1992 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Արևիկ Միրզոյանի սպանության փորձի և 1996 թվականի փետրվարի 17-ին Գորիս քաղաքի բնակիչ Անուշավան Առուշանյանի վրա կրակելու փաստերի հետ: Պնդում եմ, որ ի թիվս բազում հանցանքների՝ Լիսկան, միայն Լիսկան է հեղինակել այդ ծանր ոճիրները: Արդեն պարզել եմ, որ Արևիկ Միրզոյանի սպանության փորձի փաստի առթիվ Սիսիանի դատախազությունում հարուցված քրեական գործը մինչ օրս կարճված չէ, գտնվում է ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության վարույթում, և ես վկայի կարգավիճակով օրերս երկու անգամ ցուցմունքներ եմ տվել Սուրիկ Խաչատրյանի կատարած առանձնակի ծանրության այդ հանցագործության մասին:

Առավել մանրամասն` այստեղ: