Դադարեցված նպաստները չեն գերազանցում երկու համերգի կազմակերպման գումարը. լրջորեն վտանգված է «Ընտանեկան նպաստների» վճարումը

Օրեր առաջ Ազգային ժողովն առաջին ընթերցմամբ ընդունեց «Զբաղվածության մասին» օրենքը: Այս օրենքով դադարեցվում է գործազրկության համար տրվող 18000-ական դրամների վճարումը: Կառավարությունը մտադիր է այդ գումարները ուղղել նոր աշխատատեղերի ստեղծմանն ու գործազուրկների մասնագիտակման որակավորման բարձրացմանը:

Հայաստանում այսօր պաշտոնապես գրանցված է մոտ 70 հազար մարդ, իսկ այդ նպաստներից օգտվում է շուրջ 20 հազար քաղաքացի: Հասկանալի է իհարկե, որ գործազուրկների իրական թիվը շատ ավելի մեծ է:

Առաջին հայացքից ողջունելի քայլ է՝ կառավարությունը մտադիր է մարդկանց գործազրկության նպաստ վճարելու փոխարեն նպաստել աշխատատեղերի ավելացմանը և այդ մարդկանց աշխատանքի մեջ ներգրավելու հնարավորություն ստեղծել: Սակայն հերթական անգամ կառավարությունը հանդես եկավ չհիմնավորված, իրագործման որևէ երաշխիք չունեցող նախաձեռնությամբ, որովհետև հայաստանյան աշխատաշուկայում չկա այնքան առաջարկ, որ ծածկի գործազրկության նպաստ ստացողների աշխատանքի պահանջարկը:

Նմանատիպ օրինագծեր աշխարհի շատ երկրների խորհրդարաններ են ընդունել, սակայն նախքան օրինագծերի ընդունումը երկրի տնտեսությունը նախապատրաստվում և հարմարեցվում է նոր իրողությանը: Հաշվառվում է երկրի աշխատաշուկայի ամբողջ պոտենցիալը, ազատ աշխատատեղերի քանակը, այնուհետև փուլ առ փուլ աշխատանքներ են տարվում գրանցված գործազուրկներին աշխատաշուկա ներգրավելու համար:

Չգիտես ինչու կառավարությունը որոշեց կտրուկ դադարեցնել նպաստների վճարումը՝ առանց որևէ նախապատրաստական աշխատանքների: Ընդ որում, այդ նպաստները այնքան չնչին են, որ որևէ լուրջ փոփոխություն այն ստացողի կյանքի որակի մեջ չեն բերում: Եթե եվրոպական երկրներում այդ նպաստներով հնարավոր է մարդավայել ապրել, Հայաստանում այդ գումարներով չոր հացի խնդիր լուծել հնարավոր չէ:

Պարզապես կառավարությունը քաղաքական կամք չգտավ՝ խոստովանելու, որ չի կարողանում կատարել իր հիմնական՝ սոցիալական գործառույթը և դադարեցնում է նպաստների վճարումը, որովհետև բյուջեն դատարկ է և այլևս չի կարողանում նմանատիպ վճարումներ կատարել: Օրեցոր աղքատացող Հայաստանում, վստահ եմ, շուտով հնարավոր չի լինելու մյուս սոցիալական ծրագրերի իրագործումը: Լրջորեն վտանգված է նաև ընտանեկան նպաստների համակարգը, որովհետև օրեցոր փակվող մանր և միջին ձեռնարկությունների և տնտեսության կաթվածահար վիճակի ֆոնին կառավարությունը ստիպված է լինելու դադարեցնել նաև այդ ծրագիրը:

Ազգային ժողովը, ինչպես միշտ, շարունակեց կառավարության որոշումների դակիչի արատավոր գործելաոճը: Քաղաքական մեծամասնությունը հերթական անգամ լռությամբ կատարեց վերևից եկած հրահանգը՝ գոնե մեկ անգամ իր մեջ համարձակություն չգտնելով կառավարությանը ստիպելու, որ կառավարության անդամները իրենց տաղանդավոր կիթառասեր ղեկավարի հետ միասին նպաստները դադարեցնելու փոխարեն կամ պահպանեն սոցիալական պետության սահմանադրական, հետևաբար իմպերատիվ նորմը, կամ էլ պարզապես հեռանան՝ տեղը զիջելով այն քաղաքական թիմին, ով կկարողանա սոցիալական ծրագրերը կրճատել բացառապես դրանց այլընտրանքը ապահովելու պարագայում:

Ի դեպ, գործազուրկներին հատկացվող գումարը կազմում է ամսական 360 միլիոն դրամ, գրեթե այնքան, որքան ծախսվել է Էրեբունի-Երևան տոնակատարության և Նունե Եսայանի տխրահռչակ համերգի վրա:

Վիճակագրությունը, ինչպես ասում են, խոսուն է...

Վարուժան Բաբաջանյան