«Կա մի բան, որ անբարոյական է կրկնակի, եռակի. դա աղքատ մարդկանց երախտագիտության տեսարաններն են»

«Հրապարակ» օրաթերթն այսօրվա խմբագրականում գրում է.

«Հայրենական հեռուստաալիքների ունկնդիրը կմտածի, որ ամենակարևոր քաղաքական-հասարակական «իրադարձությունը» մեր երկրում բարեգործությունն է: Որ ալիքը փոխում ես, ցույց են տալիս, թե ինչպես է այս օլիգարխը կամ այն քաղաքական գործիչը փողոց ու դպրոց սարքում, մարդկանց փող ու տեխնիկա բաժանում, մեդալներ շնորհում: Թերևս աղքատ երկրներում բարեգործությունը սովորական երևույթ է, մանավանդ եթե հաշվի առնենք, ոի հասարակական համակրանքը շահելու գրեթե միակ միջոցը մնացել է բարեգործությունը: Ուստի չեմ քննարկում բարեգործություն անելու, ապա դա մարդկանց երեսով տալու անթույլատրելիությունը:

«Տժվժիկն» անմահ գործ է և շատ արդիական մեզանում: Բայց մի բան կա, որ անբարոյական է կրկնակի, եռակի, և դրա դեմ պետք է պայքարեն, կարծում եմ, բոլորը: Դա աղքատ մարդկանց երախտագիտության տեսարաններն են, որ բեմադրում են մեր հեռուստալրագրողները տեսախցիկների առաջ՝ առանց հասկանալու, որ դա տգեղ է, անընդունելի, ստորացուցիչ՝ ոչ միայն ստացողների, այլև բարերարի ու ընդհանրապես հասարակության համար: Ինչպե՞ս կարելի է դպրոցահասակ երեխային կանգնեցնել տեսախցիկի առաջ և ստիպել, որ ասի. «Ես շնորհակալ եմ Հովիկ Աբրահամյանին, որ նա նորոգեց մեր դպրոցը»: Չի կարելի մեր երեխաներին նվաստ, անարժանապատիվ, հարուստի առաջ խոնարհվող ու նրանով հիացող ստրուկներ մեծացնել: Լավ, մի՞թե Աստվածաշունչ էլ չեք կարդացել. «Երբ ցանկանաս ողորմություն անել, փող ու թմբուկով մի արա՝ մարդկանց ուշադրությունը գրավելու համար, ինչպես անում են կեղծավորները ժողովարաններում և հրապարակներում՝ մարդկանցից փառավորվելու ակնկալությամբ: Վստահ եղեք, դա է միայն նրանց վարձատրությունը: Ընդհակառակը, երբ դու ողորմություն անես, թող քո ձախ ձեռքը չիմանա, թե ինչ է անում քո աջ ձեռքը»:

Մանրամասները` «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: