Փնտրվում է կիբերսպորտի ֆեդերացիան

Մեր օրերում երիտասարդության մի ստվար զանգված տարված է համակարգչային խաղերով, բայց շատերի մոտ այն պարզապես սիրողական մակարդակի վրա է գտնվում: Իսկ 20-ամյա Հարություն Յորգանջյանն այն երիտասարդներից է, ում մասնագիտությունը կարող ենք համարել հենց այդ համակարգչային խաղերը: Այս երիտասարդը մասնակցել է Fifa 12, euro 2012 ինտերնետային առաջնությանը և մոտ 100 հազար մասնակցի շրջանում առաջին տեղն է գրավել:

FIFA-ն ամեն տարի նոր տարբերակ է մշակում: Այն աշխարհում մեծ տարածում գտած խաղ է, որը մոտ 100 միլիոն մարդ խաղում է:
«Մասնակցել եմ FIFA 14 առաջնությունում, երկու անգամ անցել եմ կիսաեզրափակիչ, իսկ վերջինը հաղթել եմ»,- Lurer.com-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց Հարություն Յորգանջյանը:

Երիտասարդի խոսքով' տարբեր երկրներում կազմակերպվում է ռեգիոնալ առաջնություն, որից հետո չեմպիոնն անցնում է մյուս փուլ և մասնակցում է ESWC կամ WCG-ին: Հաղթողների առջև նոր հորիզոններ են բացվում:

Միայն 2011 թվականին է Հայաստանում ռեգիոնալ առաջնություն է կազմակերպվել, որի չեմպիոնը մեկնել է Ֆրանսիա' մասնակցելու ESWC, բայց ցավոք պարտություն է կրել: 2011թ.-ից հետո առաջնություն չեն կազմակերպում, ենթադրում եմ` իրենց հույս չի ներշնչել, որ Հայաստանում կարող է լինել մարդ, ով նորմալ հաջողությունների կարող է հասնել:

Նայելով ցուցաբերած արդյուքներին' հույսս մեծ է, որ հաղթանակներ կգրանցեմ: Խաղի մեջ բախտի գործոնն էլ կա. հնարավոր է' բախտդ չբերի, ու այնպես է, որ մի պարտությամբ կարող է ձախողվել առաջնությունը»,- ասում է համակարգչային խաղերի մեծ սիրահարը և ցանկություն հայտնում, որ մի օր էլ Հայաստանում կտեսնի ռեգիոնալ առաջնություններ, որին էլ կարող է ինքն էլ մասնակցել:

«Իմ ցանկությունն այն է , որ Հայաստանում ESWC և WCG-ի ռեգիոնալ առաջնություններ կազմակերպվեն' Հայաստանում գործող կիբեր սպորտի ֆեդերացիան սկսի գործել: Եթե առկա է նման ֆեդերացիա, բայց մենք ոչինչ չենք տեսնում, կամ եղած, կամ չեղած... ի՞նչ իմաստ ունի»:

Նշենք, որ չնայած երիտասարդ մարզիկը ուզում է Հայաստանի դրոշը ներկայացնել միջազգային ասպարեզում, բայց Հայաստանում սպորտաձևի բացակայության պատճառով հնարավոր է' ընդունի այն բազմաթիվ հրավերներից մեկը, որ արվում են տարբեր երկրներից: Թեև դեռևս համբերում է և հույս հայտնում, որ չգործող ֆեդերացիան, ի վերջո կյանքի նշույլներ կտա և կհամախմբի այս ասպարեզում պոտենցիալ ունեցող երիտասարդներին, ինչպես մյուս սպորտաձևերում, այստեղ ևս կունենանք հաջողություններ: Իհարկե, առաջին հերթին պետք է գտնենք այս ֆեդերացիան, որը կա, բայց դրա գոյության մասին ոչ ոք չգիտի: Դա էլ երևի «քրտնաջան» աշխատանքի արդյունքն է: