ԼՂՀ ճանաչման հարցն իրար գլխի մի ճոճեք

Երեկ ԱԺ նիստի մեծ ընդմիջումից հետո մի պահ հիշողություն ունեցողը իրեն կարող էր զգալ 2007 թվականի մեջ, քանի որ ինչպես այն ժամանակ, այնպես էլ հիմա «Ժառանգությունը», արտահերթ համարելով ԼՂՀ ճանաչման իրենց նախագիծը, այն դրեց քննարկման: Դահլիճում քիչ պատգամավորներ էին ներկա, բայց դա չխանգարեց, որ ներկա պատգամավորները թեժացնեն կրքերն ու միմյանց ուղղված «բարի» խոսքերը: Ընդ որում` ընդդիմադիրների զգալի մասի եւ իշխանավորների կարծիքներն համընկան այն առումով, որ այդպիսի արկածախնդրական քայլն այս պահին խորհրդարանի ամբիոնից մատուցելն արկածախնդրություն է:

Նախագիծը ներկայացնող Զարուհի Փոստանջյանը ԼՂՀ ճանաչումը Հայաստանի կողմից արդիական համարեց` նկատի ունենալով երկու հանրապետությունների առջեւ ծառացած մարտահրավերները, որոնք պետք է զույգ պետությունները միասնաբար լուծեն, մինչդեռ անգամ միմյանց հետ շփվելու համար պաշտոնական պայմանագրեր չունեն: Ըստ Փոստանջյանի` ԱԺ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում, որը դրական եզրակացություն չի տվել նախագծին (մեծամասնության ներկայացուցիչները չեն մասնակցել քվեարկությանը) ոչ ոք չի փաստարկել, թե ինչու ՀՀ-ն չպետք է ճանաչի Արցախի հանրապետությունը, երբ խնդիր կա նաեւ այլ պետություններին ճանաչեցնելու ԼՂՀ-ն, Արցախին վերահրավիրելու բանակցային սեղան: Իսկ այն փաստարկին, որ ԼՂՀ ճանաչումը պատերազմական գործողությունների պատճառ կարող է դառնալ` Զ. Փոստանջյանը հակադարձում էր, թե հիմա էլ ընդամենը զինադադարի պայմանագիր ունենք եւ ոչ թե խաղաղության պայմանագիր, եւ պատերազմական վիճակում ենք գտնվում:

Արդեն նրան ուղղվող հարցերից պարզ դարձավ, որ «Ժառանգության» այս նախաձեռնությանն անգամ կողմնակից չեն ընդդիմադիրներից շատերը: Օրինակ` ՀԱԿ-ից Գագիկ Ջհանգիրյանը հարցն այն մասին էր, թե արդյոք ճշտվել է ԼՂՀ իշխանության դիրքորոշումն այդ հարցում, կամ եթե Հայաստանը ճանաչի ԼՂՀ-ն, չի՞ նշանակում, որ դուրս է գալիս բանակցային փուլից, ռազմական ճանապարհով հակամարտություն լուծելու հավանականությունն էլ չի՞ մեծանում:

Լյուդմիլա Սարգսյանը , եզրակացնելով, որ Մինսկի խմբի ձեւաչափը չի գործելու ճանաչման դեպքում, հետաքրքրվեց` հարցը լուծելու ի՞նչ նոր ձեւաչափ է պատկերացնում Փոստանջյանը, կամ` Արցախի բանակցային կողմ դառնալն ինչպե՞ս է իրականանալու: Զ. Փոստանջյանի պատասխանը այս եւ համանման հարցերին մեկն էր` Ադրբեջանը պատրաստ չէ պատերազմի, դրա համար պատերազմ հազիվ թե լինի, բայց հարցի լուծման ձեւաչափերի մասին պատկերացում չէր առաջարկում:

Ու Արտաշես Գեղամյանն իր հարցերով ու հետո ելույթով մի աշխարհաքաղաքական դաս տվեց պատգամավրուհուն, թե ինչու այդ արկածախնդրական նախագծով չի կարելի պատերազմական գործողությունների սադրանքին կուլ գնալ: Շուշան Պետրոսյանը երկրորդեց` ԼՂՀ-ն չի կիսում Փոստանջյանի կարծիքը, Փոստանջյանը հակադարձեց` Արցախի կարծիքը հայտնվել է Անկախության հանրաքվեով: Հովհաննես Սահակյանը կշտամբեց, որ Մինսկի խմբի գործընթացի ձախողումը ճանաչման դեպքում բնավ չի մտահոգում Փոստանջյանին:

Մանրամասները` «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: