Մարդկային թուլություն վախը` Հայաստանում

Ներկայացնում ենք «Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանի այսօրվա խմբագրականը:

«Նկատե՞լ եք, որ մեր երկրում կայացվող որոշումների, հասարակական դիրքորոշման հիմքում հաճախ ընկած է մի պարզ, մարդկային թուլություն՝ վախը: Մաքսային միություն մտնելու կողմնակիցների գլխավոր արգումենտը հենց այդ վախն է. ռուսը մի րոպեում կճզմի մեզ, ռուսը չի հանդուրժի, որ Եվրոպա գնանք, մոտավորապես այսպես են բացատրում սեպտեմբերի 3-ի որոշումը մեր համաքաղաքացիները: Բայց այս կույր վախը միայն ռուսի հանդեպ չէ, այլ առհասարակ ամեն ինչի: Երեկ Ազգային ժողովում ԼՂՀ ճանաչման օրինագծի քննարկման ժամանակ ամենից հաճախ հենց այդ պատճառաբանությունն էր հնչում, պատերազմ կսկսվի, Ադրբեջանը չի հանդուրժի մեր այդ որոշումը՝ վախվորած հայտարարում էին մեր պատգամավորները, որոնք առյուծ են կտրում միայն իրենց թաղում՝ յուրայիններով ու թիկնապահներով պաշտպանված:

Երեկ «Ղարաբաղից ժամանած ընկերս, որ երկար ճանապարհից հիմնովին հոգնել էր, բողոքում էր՝ լավ, ինչո՞ւ չեն աշխատեցնում էդ օդանավակայանը, ինչքան կհեշտանար Ստեփանակերտ մեկնելը: Հարցնում է ու ինքն էլ պատասխանում, վախենում են, մտածում են՝ ադրբեջանցիները կռմբակոծեն: Այս անորոշ, անբացատրելի վախն առաջնորդում է ոչ միայն հասարակական-քաղաքական ուժերին, այլև անհատ անձանց: Բիզնես մտադրություններ ունեցող մի տղամարդու՝ ուժեղ, կայացած, ֆինանսապես ոչ անկարող մեկին հարցնում եմ՝ ինչո՞ւ չես գործ դնում, քո սեփական բիզնեսը ձեռնարկում: Թիկնեղ տղամարդը միանգամից կուչ է գալիս, դառնում մի բուռ՝ չեն թողնի, կխեղդեն: Իսկ դու փորձիր, պայքարիր՝ համոզում եմ նրան: Չէ, չէ՝ գործ չունեմ, էդ բիզնեսը «Պողոսինն» է՝ «կիսլարոդս կփակի»: Այս նույն վախն է աշխատանքից ապօրինաբար ազատված ուսուցչի, աշխատավարձը, որպես նալոգ, բաժնի վարիչին մուծվող բուժքրոջ, գյուղապետի հրահանգով քվեարկող գյուղացու մոտ»:

Մանրամասները` «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: