Ո՞րն է հոգևորականի և հոգեբանի խոսքի տարբերությունը

Վարազդատ սարկավագը պատասխանում է «Հավատի դեպքում խոսքը կբուժի» հարցմանը.

Ո՞րն է Աստծո հետ հաղորդակցվելու ամենադյուրին ճանապարհը:

Խոսքը: Խիստ անհրաժեշտ է աղոթելը, Աստծո խոսքը լսելը: Եթե չես լսում Աստծո խոսքը շատ այլ ճանապարհներ պիտի փնտրես դարձի գալու համար: Շատ ճանապարհներ կան, բայց խոսքի ճանապարհը ամենակարճ ճանապարհն է, խոսքը ամենամեծ զորությունն ունի սրտի վրա ներգործելու: Աստվածաշունչը բազում հատվածներ ունի, որտեղ ասվում է խոսքի մասին: Օրինակ՝ խոսքը ժայռեր փշրող մուրճ է և կարող է մարդու կարծրացած քարացած սիրտը փշրել:

Խոսքը միայն դրական ազդեցություն ունի՞:

Սրի կտրածը կլավանա, բայց լեզվի կտրածը չի լավանա. ասում է ժողովուրդը` սրանով ցանկանալով ցույց տալ խոսքի` մանավանդ բացասական ազդեցությունը: Գաղտնիք չէ, որ խոսքը կարող է մարդու վրա մահացու ներգործություն ունենալ: Շատ հետաքրքիր է, որ գիտնականներն զբաղվում են խոսքի զորության, խոսքի արտահայտչականության, դրա դրական կամ բացասական լինելու ներգործության հարցերով: Օրինակ` չինացի գիտնականները պարզել են, որ աղոթքը ջրի վրա ներգործում է: Երբ համեմատում ես այդ ջուրը սովորական ջրի հետ, նկատում ես, որ այն որակային փոփոխություն է կրել. ավելի ներդաշնակ են մոլեկուլները, ավելի խաղաղ են և բարենպաստ ազդեցություն ունեն մարդու առողջության վրա: Դրական ազդեցություն է լինում նաև այն դեպքում, երբ ջրի մոտ դրական բաներ են ասվում: Ուրիշ փորձեր էլ են արել: Ջուրը նայել են մանրադիտակով և օրինակ` ասել են սեր բառը, մոլեկուլները ծաղիկի տեսք են ստացել և հակառակը, երբ ասել են հիմար բառը, ջուրը խառնվել է:

Ո՞րն է հոգևորականի և հոգեբանի խոսքի տարբերությունը:

Ըստ իս, հոգեբանը շատ հաճախ կարող է հայտնաբերել կատարվածը, բայց չի կարող առաջարկել միջոցը, իսկ հոգևորականն այն, ինչ անում է, Քրիստոսի անունով է անում և Քրիստոսից ունեցած իշխանությամբ և այդ ամենը անում է սիրով և հավատքով: Եթե անում ես հավատով, կարող ես և միջոցը գտնել և բուժումը:

qahana.am