Թուրք դիվանագետը չի՞ պարտվում

Եթե Ադրբեջանը թուրքական պետություն է, ապա, թերեւս, Բաքվի արտաքին քաղաքականությունն էլ կառուցվում է հայտնի ասույթի վրա. «Թուրք զինվորը կարող է պարտվել, թուրք դիվանագետը՝ երբեք»: Խնդիրն այն է, սակայն, որ Ադրբեջանը թուրքական պետություն է այնքանով, որ ստեղծվել է Թուրքիայի կողմից, բայց այնտեղ իշխող վարչախումբը չի ուզում կառավարվել Թուրքիայից, փորձում է, ինչպես պաշտոնական 1news.az-ն է ձեւակերպել, «որպես տարածաշրջանում միջազգային օրակարգի սուբյեկտ» ներկայանալ:

Մինչ ԱՄՆ-Իրան հարաբերությունների որոշակի ապասառեցումն այդ «սուբյեկտությունը» երեւակվում էր տարածաշրջանի խոշոր երկրներից մեկի՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության դեմ կատաղի քարոզչությամբ եւ ոչ պակաս թշնամական քայլերով: Բաքվում գրեթե ոչ ոք չէր թաքցնում, որ անհամբեր սպասում են Իրանի դեմ ԱՄՆ-ի եւ Իսրայելի ռազմական հարվածներին: Ադրբեջանը հսկայական նախապատրաստական աշխատանքներ էր տանում, որ այդ դեպքում սկսի «օկուպացված տարածքների ազատագրումը», ինչպես նաեւ լրջորեն դրված էր «Հարավային Ադրբեջանի» հարցը:

Միացյալ Նահանգների նախագահի պատմական հեռախոսազանգն իրանցի իր պաշտոնակցին, ըստ երեւույթին, խառնեց Իլհամ Ալիեւի «միջազգային օրակարգի սուբյեկտ» դառնալու հաշիվները: Հետեւեց Իսրայելի բավական անթաքույց զգուշացումը, որին ադրբեջանական կողմը չկարողացավ հասկանալի բացատրություն տալ:

Այդուհանդերձ, Իրանի միջուկային ծրագրի շուրջը Ժնեւում ձեռք բերված համաձայնությունը կարծես Բաքվում դիտվում է «միջազգային օրակարգի սուբյեկտ» ներկայանալու եւս մեկ հնարավորություն, բայց արդեն Իրանի հետ հարաբերությունները ջերմացնելու տիրույթում: Միլլի մեջլիսի պատգամավոր Այդին Միրզազադեն, մասնավորապես, ասել է, որ «Ադրբեջանն ամեն կերպ աջակցում է Իրանի հանրապետությանը միջազգային կազմակերպություններում եւ քանիցս հայտարարել է, որ մտադիր չէ իր տարածքը տրամադրելու որպես Իրանի դեմ ռազմական հենակետ»:

Մանրամասները՝ «Ազգ»-ի այսօրվա համարում: