Պուտինի և Էրդողանի ընդհանրությունները...

Հազիվ թե Հայաստանում «բերկրանք» ապրեն ռուս-թուրքական հարաբերությունների հետեւողական զարգացման կապակցությամբ: Մանավանդ երբ մեկը մեր ռազմավարական դաշնակիցն է, մյուսըՙ մեր հավերժական թշնամին: Զգացմունքային առումով հայերիս կարելի է հասկանալ, սակայն երկու երկրներին միավորող տնտեսական լայնածավալ փոխշահավետ համագործակցությունը գերիշխող գործոն է նրանց հարաբերություններում: Բանը հասել է նրան, որ Թուրքիայի վարչապետ Էրդողանի օրերս Ռուսաստան կատարած այցի ժամանակ քննարկվեց նաեւ ռազմատեխնիկական համագործակցության հարցը: Պատահական չէր, որ համատեղ մամլո ասուլիսում Պուտինը նույնիսկ սրամտեց, որ այդ հարաբերությունները առանց իրենցՙ ղեկավարների մասնակցության էլ հաջողությամբ են զարգանում:

Բնական է, որ Էրդողանի այցի առիթով ռուսաստանյան մամուլում ընդարձակ հրապարակումներ եղան ժամանակակից Թուրքիայի մասին: Ավա՜ղ, դրանք տպավորություն են գործում: Հատկապես հենց Էրդողանի կառավարման տարիներին Թուրքիան տնտեսական հզոր թռիչք կատարեց եւ այսօր մտնում է աշխարհի խոշորագույն էկոնոմիկա ունեցող 20 երկրների շարքը: Նախանձով պիտի արձանագրենք, որ սա իրողություն էր, եւ ռուսները եւս հաշվի են նստում այս փաստի հետ: Երկու երկրների տարեկան ապրանքաշրջանառությունը հասել է 34 միլիարդ դոլարի եւ խնդիր է դրված հատել 100 միլիարդի սահմանը: Միայն տուրիզմի հաշվին Թուրքիան Ռուսաստանից շահում է մոտ 4 միլիարդի եկամուտ: Թուրքիան երկրորդ տեղն է գրավում ռուսաստանյան գազի գնումների բնագավառում:

Էրդողանը Ս. Պետերբուրգում վստահաբար հույս հայտնեց, որ մոտակա տարիներին արտասահմանցիների մեջ ռուս տուրիստները իրենց քանակով առաջինը կդառնան թուրքական հանգստավայրերում (եւ ոչ միայն): Բանակցությունների ընթացքում կարեւորագույն տնտեսական ուղղությունը դարձավ «Հարավային հոսք» գազամուղի թուրքական հատվածի կառուցման ձեռնարկումը 2014 թվականին եւ Թուրքիայում առաջին ատոմակայանի կառուցումը, որի համար Ռուսաստանը հատկացնում է 20 միլիարդ դոլար, ընդ որում այդ գումարի մեկ քառորդը կիրականացնեն թուրքական ընկերությունները:

Մանրամասները՝ «Ազգ»-ի այսօրվա համարում։