Յուրօրինակ աշխատանքների ցուցահանդես` «Նարեկացի» արվեստի միությունում (լուսանկարներ)

«Նարեկացի» արվեստի միության ցուցասրահում կազմակերպվել էր Անի Հովակի նկարչական աշխատանքների առաջին անհատական ցուցահանդեսը, որը կտևի դեկտեմբերի 9-ից հունվաի 14-ը:

Հեղինակը ներկայացնում է թվով 25 աշխատանք, որոնց մեծամասնությունն արվել են 2013 թվականին:

«Անին ինքնուս նկարչուհի է, սակայն, դա, կարծում եմ այնքան էլ էական չէ, երբ մարդու մեջ գոյություն ունի իրական տաղանդ: Այո, տաղանդ, քանի որ նրա նկարները, կոլաժները, լուսանկարների համար նախատեսված շրջանակներն ունեն բովանդակային արդիականություն և գաղափարային առումով մտորելու, խորհելու տեղիք են տալիս: Անիի ներկապնակը հարուստ է բազմագույնությամբ: Այս գույները գալիս են արտահայտելու նկարչուհու ներքին աշխարհի հարստությունն ու հնչունությունը: Նա հմտորեն ղեկավարում է մաքուր գույներն ու նրանց օգնությամբ արտահայտում սեփական պատկերացումները շրջապատող աշխարհի մասին:

Աշխատանքներից և նրանց փիլիսոփայական խորագրերից, որոնք այնքան տիպիկ և բնորոշող են, հասկացվում է, որ հեղինակը դուրս է բոլոր օրենքներից ու օրինաչափություններից: Նա անկախ է ամեն տեսակի կաղապարներից որոնք տանում են սահմանափակումների: Նրա համար միայն գաղափարական կայունության կարևորությունն է առաջնայինը, իսկ տիպը, այն արտահայտելու մեթոդը և ձևը գալիս են լրացնելու աշխատանքի ամբողջականությանը: Թերևս, սա է պատճառը, որ որոշ գործեր աչքի են ընկնում, ոչ թե գեղանկարչության բնագավառում ցուցաբերած կատարողական բարձր վարպետությամբ, այլ իրենց մեջ արտահայտած հանրամատչելի և ընկալելի գաղափարներով: Նման աշխատանքներից` «ՄԻ ԳՆԱ…» նկարում երկու անձանց սիլուետային, վերացական պատկերներ են: Նկարչուհու վարպետության շնորհիվ այս մարդկային սիլուետների մեջ տարբերվում է կանացի կերպարը, որը կագնած է ստատիկ կանգունությամբ և միայն գլուխն է խոնարհ` առջևում կանգնած տղամարդու կրծքավանդակին: Առաջին հայացքից թվում է պարզունակ, սակայն այն հնչեղ է նրանով, որ դիտողի մեջ արթնացնում է մտայնություն, թե, այո՜, մի՞թե ես էլ չէի կարող նման բան նկարել…

Բայց չ՞է որ այդ մտքի հեղինակն ու իրագործողը նկարչուհին է:

Նման գաղափարակիր նկարներից մեկն է նաև 9x35 չափի մեջ արված փոքրածավալ մի աշխատանք` վերնագրված «ՋԵՐՄՈւԹՅՈւՆ»: Այստեղ ժապավենաձև շարված են փոքրիկ տնակներ, շենքեր… որոնք միմյանց հետ կապված են օդային գծերով: Այդ գծերով է, որ տնից տուն, շենքից շենք փոխանցվում է մարդկային ջերմությունն ու քաղաքը դառնում է Քաղաք:

Մեկնաբանված այս երկու նկարները Անիի ամբողջ ուժը չեն, իհարկե: Նրա մյուս նկարները (ՏԵՍԻԼՔ, ՁՈւԿ, ԽՈՐՀՈՒՐԴ, ԿԱՏՈւ, ՄԻ ԳԱՂԱՓԱՐԻ ՇՈւՐՋ և էլի մի քանի գործեր) շատ ավելի հաջողված են, ունեն հետաքրքիր և ունիկալ գաղափարներ, որոնց կարող ենք անդրադառնալ մեկ առ մեկ… սակայն մեկ բան է կարդալ, մեկ այլ բան` տեսնել…

Ուստի խորհուրդ եմ տալիս մինչև հունվարի 14-ը այցելել «Նարեկացի» արվեստների միության ցուցասրահ»:

{gallery}cucahandes{/gallery}

Գրառումը Հրաչյա-Ժորա Հակոբյանի (Hrachya-Jora Hakobyan) ֆեյսբուքյան էջից,

Լուսանկարները` Naregatsi Art Institute ֆեյսբուքյան էջից: