«Ազգի վիճակը և այս ցուրտը համահունչ են». Համո Սահյան

1992. ՍԱՀՅԱՆԻ ՎԵՐՋԻՆ ՄՏՈՐՈՒՄՆԵՐԻՑ…
-------------
Այս տարվա փետրվարին, հիմա էլ այս դեկտեմբերին եմ հարցնում՝ ի՛նչ եմ անելու, էս անտեր ցուրտն էլ մյուս կողմից է վրա տվել: Ազգի վիճակը և այս ցուրտը համահունչ են: Գրել եմ.

Ես նախանձում եմ հոսող ջրին.
Ինքն իրեն մաքրում և մաքրվում է:
Օրհնաբանենք այս օրենքը հին
Եվ ապրենք, քանի դեռ ապրվում է:

Հիմա էլ ասում եմ՝ եթե ապրվի, կապրենք: Այս դժոխքում էլ կապրենք:

Բայց թե խնդիրը մեր ապրելը չէ, վաղն ի՛նչ է լինելու, սա է խնդիրը, մենք այսօր ի՛նչ ենք անում վաղվա համար: Ասենք, հաց ստացանք, կարագով, կաթի փոշով օգնեցին, հետո՞: Արտադրություն պիտի լինի: Որպեսզի երկիրն ապրի, ազգն ապրի: Մենք ունեինք…չլսեցին, փակեցին: Ճակատագրական սխալներ թույլ տվին…
Չեմ հաշտվում մեկ ուրիշ բանի հետ էլ՝ մեր բարձունքներն ինչու՞ թուրքի ձեռին լինեն: Երկիրը, վերջապես, հետևակն է գրավում: Էդ սարերիդ գլխին որ նստես, թշնամին չի կարող մոտենալ: Քո գագաթին նստած՝ քո գյուղերն ու քաղաքները ավերում են: …Մեր սարերը, մեր լեռները, մեր գագաթները պիտի մեզ պաշտպանեն: Մեր լեռներն են մեր ամենամեծ հարստությունը: Գալու են բախվեն էդ քարին:
Մենք չկարողացանք պաշտպանել մեր սարերը, իրենք են մեզ պաշտպանում: Երեք գագաթ էր գրավել Նժդեհը և էդ երեք գագաթով երեք բանակ ջախջախեց:
…Սրանք /իշխանությունները/ ո՜նց թևաթափ արին էս ժողովրդին: Էս անկախությունից, էս ազատությունից, էս դեմոկրատիա կոչվածից գողերն, ավազակներն առավել են օգտվում: Ի՛նչ է լինելու հետո…
Ղարաբաղն էլ կտան, միայն թե իշխեն…
………….
Ի՜նչ զարմանալի հանգստություն է Երևանում, մինչդեռ Զանգեզուրը վտանգի մեջ է: Եթե Պարսկաստանի հետ կապը կորցրինք, եթե Մեղրիին կորցրինք, ոչ հայ ազգ կմնա և ոչ էլ՝ հայկական պետություն կլինի: Ռուսաստանը գլխի է, բայց ի վիճակի չէ: Օգտվեցինք մեր հնարավորություններից, կդառնանաք բերքի, բարիքի երկիր: Միայն ստացած մաքսով կարող ենք ապրել: Թուրքն ուզում է Միջերկրական ծովից մինչև Չինաստան տարածվել: Ռուսաստանն զգում է՝ թուրքը այդ ճանապարհով գնաց, վերջ, Ամերիկան էլ է գլխի: Իրանի հարցն է: Ամերիկան առայժմ նախընտրում է թուրք-թուրանը, քան Իրանը: Թուրքը մեզ օգնում, զբաղեցնում է, որպեսզի ժամանակ շահի, հանգստացնի: Թուրքը մեզ հետ խաղում է՝ հանկարծ Իրանը մեջտեղ չգա: Թուրքը ի վերջո խաբելու է: Աշխարհին քաղաքակիրթ երևա, էդ էլ կա: Մնում է մեր իշխանությունները գլխի ընկնեն…

Բոլոր իշխանություններն էլ ոտից գլուխ կեղծիք են: Չեն հանդուրժում ճշմարիտ խոսք: Իսկ ճշմարտությունը արվեստի մեջ է: Կեղծիքի և ճշմարտության կռիվ է, ուրիշ ոչինչ:
Ում ասես առաջ կգցեն, միայն թե՝ իսկականը չլինի: Ժողովրդի զայրույթից առավել, գրողի ճշմարիտ խոսքից են վախենում:
Մեծավորները չեն ներում մեծին...

Սուսաննա Բաբաջանյանի ֆեյսբուքյան գրառումից