Հակոբ Հովնաթանյանի արվեստի հատկանշական գծերից մեկը մոնումենտալությունն է

Հովնաթանյանի արվեստի հատկանշական գծերից մեկը մոնումենտալությունն է: Իր դիմանկարներում, գրեթե անխտիր, նկարիչը հատուկ ուշադրություն է դարձնում մարմնաձևերի եզրագծերին, որոնք պարզեցված են, ընդհանրացված, հասցված զուսպ, ներամփոփ արտահայտչականության: Պատկերված անձանց դեպի վեր հետզհետե սեղմվող ուրվանկարը ճարտարապետական կառուցվածք է հիշեցնում: Կոմպոզիցիաների բրգաձևւությունը ընդգծելու նպատակով նկարիչը դիմում է շարժումների պայմանականության: Օրինակ, բազկաթոռին նստած նրա հերոսուհիները ասես կիսականգնած են, իսկ տղամարդիկ՝ մեկ ձեռքը մեջքին պահած: Կտավների ներքևի մասերում օգտագործված առարկաները (գոտի, թաշկինակ, ձեռնոց, գիրք, աթոռի կամ սեղանի մաս) իրենց ձևերով ու գունային հնչողությամբ միշտ «մասնակից» են պատկերի ընդհանուր կառուցվածքին: Գույների ու գծերի այդ հավասարակշռությունն էլ Հովնաթանյանի փոքրաչափ դիմանկարներին տալիս է վեհաշուք, մոնումենտալ տեսք:

Շահեն Խաչատրյան