Երկրապահը երբեք չի զբաղվում քաղաքականությամբ

ԵԿՄ-ն կառույցներ ունի նաև արտերկրում: Այս կառույցների ներկայացուցիչները ևս մասնակցում են կազմակերպության 10-րդ համագումարին: Մեր զրուցակիցն է Ֆրանսիայում և Եվրոպայում ԵԿՄ ներկայացուցչության ղեկավար Ռուբեն Գալստանյանը:

- Նախ թույլ տվեք բարևս հղեմ ամբողջ հայ ժողովրդին, բոլոր երկրապահներին և ուրախ եմ, որ դուք համարում եք ԵԿՄ 10-րդ համագումարը հոբելյանական, բայց ասեմ ձեզ, որ ամեն մի համագումար ինձ համար գոնե հոբելյանական է: Երբ ասում են երկրապահ, ոնց որ ասեն քո զավակներին, քո ծնողներին պաշտպանող անձ: Այո, մենք բոլորս ենք երկրապահ: Եվ ես էլ ուզում եմ ձեզ շնորհավորել' մեր բոլոր երկրապահներին' սփյուռքում, թե հայրենիքում' 10-րդ հոբելյանական համագումարի առթիվ: Եվ ուզում եմ շնորհավորել երկրապահի նախագահին, իմ խորին շնորհակալություններն ասեմ իրեն, այս միության կազմակերպման, այս միությանը բարձր մակարդակի պահելու համար:

Շնորհակալություն պարոն գեներալ, պարոն Գրիգորյան:

Ասեմ, որ ինձ հետ ձեզ շնորհավորում է նաև ֆրանսահայ «Ռազմիկների» միությունը` պարոն Անթոան Բախտիկյանը, որոնք ևս երկրապահ են:

- Պարոն Գալստանյան, մենք գիտենք, որ Դուք հայ ժողովրդին պարտադրված պատերազմի տարիներին եղել եք Ձեր հայրենիքում` Ղարաբաղի ժողովրդի կողքին, սահմանամերձ բնակչության կողքին և գիտեք պատերազմի տարիներին երկրապահական գործունեությունը: Ուզում ենք իմանալ` ինչպե՞ս եք գնահատում երկրապահին հետպատերազմյան տարիներին` խաղաղության ժամանակաշրջանում:

- Շատ բարձր, ուրեմն պետք է ասեմ, որ երկրապահը երբեք չի զբաղվում քաղաքականությամբ, քաղաքականությամբ զբաղվող մարդիկ, հարգալից ընկերներ երկրապահի անդամներ են և երբեք նրանք գալով երկրապահ' իրենց կուսակցության պարտականությունները ցույց չեն տվել: Եվ երկրապահը պատերազմից հետո կատարում է իր սուրբ առաքելությունը:

-Այսօր Երկրապահի կարևոր խնդիրներից մեկը նոր սերնդի դաստիարակությունն է, սերնդափոխության ապահովումը: Այ որպես սփյուռքում ապրող հայ` ինչպե՞ս եք գնահատում երկրապահի այս գործունեությանը նոր սերնդի հետ տարվող աշխատանքում:

- Երկրապահը ծերակույտ չէ, ծերերի միություն չէ, անպայման պատերազմի մասնակիցների միություն չէ: Մեզ մոտ 37 անդամ ունենք երկրապահ երիտասարդներ: Էսօր դժվար է Եվրոպայում, օրինակ երիտասարդին կտրել իր առօրյայից, իր հետաքրքրություններից, բայց այս երիտասարդները` կտրվելով ամեն ինչից, ստանալով մեկ լուր Արցախից, ոգևորվում են, անգամ իրենք են հետաքրքրվում լուր գտնում ու ինձ զանգում ասում են: Երիտասարդությունը դաստիարակվում է այդպես, Հայաստանում պատանի երկրապահների գոյությունը և գործունեությունը ինձ թվում է ձեր հարցի պատասխանն է:

-Ենթադրենք փետրվարի 15-ին Ձեզ հնարավորություն է տրվում բարձրանալ համագումարի ամբիոն և խոսել, ինչ կասեիք:

- Ես միակ բանը որ կասեի, կասեի շնորհակալություն բոլորիդ: Ես էությամբ մի քիչ էմոցիոնալ մարդ եմ, դժվար կլինի ինձ համար բեմից խոսել, ես տենց բան չեմ անի:

- Հիմա ասեք, ի՞նչ կմաղթեք երկրապահին, հայ ժողովրդին:

- Կմաղթեմ առաջին հերթին առողջություն Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն գլխավոր հրամանատարին և Երկրապահի նախագահին, բոլոր երկրապահներին և հայ ժողովրդին: Անկախ նրանից` որ շրջանում, որ տարածքում, սփյուռք թե հայրենիք, ես կցանկանամ, այսօր ախր ինչ կատարվում է Հայաստանում` համագումարի դահլիճում, դա մեր պապերի երազանքն է եղել, անգամ երազանքը չի եղել նրանք էդ աստիճան չէին կարող երազել: Մեր պապերը երազել են անկախ Հայաստան, Հայաստանի Հանրապետություն, նախագահ, հիմնը, դրոշը այս ամենը մենք երազել ենք, բայց այս աստիճան չենք պատկերացրել, շնորհակալ եմ ես, շնորհակալ եմ: Պարզապես ճակատագրիցս եմ շնորհակալ, որ մեր պապերի երազանքների վկաներն ենք: