Ինչպե՞ս կարող է երկրի ղեկավարի խոսքն այսքան հակասություն պարունակել

Ինչպե՞ս կարող է մի մարդու, այն էլ երկրի ղեկավարի խոսքն այսքան հակասություն պարունակել, այսչափ խոցելի լինել: Գրում է «Հրապարակ»-ը: Երեկ Սերժ Սարգսյանը քաղաքաշինության նախարարության աշխատողների հետ հանդիպման ժամանակ, չգիտես ինչու, խոսել է ոչ թե քաղաքաշինական խնդիրներից, այլ լրատվամիջոցներից: Խոսքի առաջին հատվածում նա հպարտացել է մամուլի ազատության մակարդակով, նշել, որ Հայաստանն այս առումով առաջատար է տարածաշրջանում եւ ոչ միայն տարածաշրջանում, սա համարել է «ձեռքբերում», իսկ երկրորդ մասում փնովել ու վատաբանել է մամուլը, հայտարարել, որ մամուլի որոշ միջոցներ «առավոտից մինչեւ կեսգիշեր ցեխ են շպրտում, սեւացնում ե՛ւ երկրում տեղի ունեցող իրադարձությունները, ե՛ւ մեր աշխատանքը»:

Եթե երկրի առաջին դեմքը մամուլի աշխատանքն այսպես է գնահատում, ապա մամուլի ազատությամբ հպարտանալ պարզապես պետք չէ, քանզի պարզ է, որ դա բոլորովին էլ իշխանության ձեռքբերումը չէ: Ձեր ձեռքում ճար լիներ՝ «ցեխ շպրտողներին» վաղուց փակած ու վերացրած կլինեիք, բանտարկած ու բնաջնջած, որ «ձեր աշխատանքն» անարգել «հասցնեիք հանրությանը» եւ «հասարակական աջակցություն» ունենայիք ամեն ինչում: Դա ակնհայտ է անգամ այն տոնայնությունից, որով երկրի նախագահը խոսում է մամուլի եւ իրենց քննադատողների մասին:

Մամուլի եւ խոսքի ազատությունը հարգող մարդն առնվազն հարգանքով կվերաբերվեր, կլսեր կողքից հնչող տեսակետները, դրանք «ցեխ շպրտել» եւ դա անողներին «աբիժնիկներ» չէր անվանի: Դրանից ոչ միայն մամուլի հանդեպ ատելության եւ անհանդուրժողականության հոտ է փչում, այլեւ վնասակար է մեր երկրի համար: Հիմա տեղից ելնող ամեն մանր չինովնիկ «շեֆի» օրինակով ու հրահանգով սեւացնելու եւ խանգարելու է մամուլի աշխատանքը: Ահա Պուտինին ու Լուկաշենկոյին ընդօրինակելու առաջին պտուղները:

Մանրամասները` թերթի այսօրվա համարում: