«Ինձ վրա ծիծաղում էին ժողովրդական երգեր կատարելու համար». Գաբի (ֆոտո)

Գաբի Գալոյան անուն - ազգանունը թերևս քչերին է հայտնի: Երիտասարդ երգչուհին Լուրեր.com-ի հետ զրույցում կիսվել է իր՝ երգարվեստ մտնելու, երգիչ Միշոյի հետ համագործակցության մասին: Թե ինչու էին շատերը ծիծաղում երգչուհու վրա, ինչու պարուհին որոշեց երգչուհի դառնալ և նրա անկեղծ ցանկության մասին կզրուցենք Գաբիի հետ:

- Չնայած երիտասարդ տարիքին` փոքր հասակից երգել եք տարբեր երգչախմբերում: Կպատմե՞ք առաջին բեմելի և հետագա մասնագիտական գործունեության մասին:

-Առաջին բեմելը եղել է ԱՄՆ-ում: Առաջին անգամ բեմ եմ բարձրացել 6 տարեկանում, բայց մենապարով, որովհետև երգում էի «Զորավար Անդրանիկ» ազգագրական երգի, պարի անսամբլում (ի դեպ, դա առաջին մանկապատանեկան երգի, պարի անսամբլն էր), որտեղ պարել եմ մի քանի տարի: Բայց բեմ բարձրանալը պարով է եղել, որից 2 տարի անց որոշել եմ երգարվեստով զբաղվել: Հայրս, ինձ հետ ձայնավարժութուններ անելով, օգնեց հավատալ, որ կարողանում եմ երգել: Նրա մահից հետո վերջնականապես որոշեցի, որ պետք է երգեմ: Պարն, ամեն դեպքում, իմը չէր, զգացի, որ երգելն էր իմը: Դա եղավ մոտ 8 տարեկանում:

- Ձեր առաջին երգը, որով ճանաչում ստացաք և սիրվեցիք հանդիսատեսի կողմից, «Երանի» երգն էր: Կպատմե՞ք այդ երգի ստեղծման և գրանցած հաջողությունների մասին:

-Շատ վաղուց էի ուզում Վահրամ Պետրոսյանից երգ ունենալ` իր գրած երգերից, որովհետև ինչ-որ հոգեհարազատ բան կար: Գնացի Վահրանի մոտ, և նա ցույց տվեց իր երգերը: Այս երգը միանգամից եմ ընտրել. լսեցի ու հասկացա, որ իմն է, և ես պետք է երգեմ: Տվյալ էտապում հոգեվիճակիս և թեմատիկ առումով համապատասխանում էր: Ապշած եմ, որ երգը շատ-շատերը հեռախոսներում ունեն, բայց չգիտեին, թե ով է երգում (մինչև հիմա էլ չգիտեն), բազմաթիվ խնջույքներում անգամ հնչում է: Հաջողությունը, կարող եմ ասել, որ արված գործը սիրելի դարձնելն է` երբ գնահատում են, սիրում են, երբ անգամ չունես տեսահոովակ և փայլուն գովազդ, բայց սիրում են արածդ փոքր գործը: Ուրախ եմ դրա համար: Մնացածն՝ արդեն հետագայում:

- Յուրովի ներկայացրել եք «Սարի աղջիկ» երգը ավանգարդ ֆոլկ տեսակի մեջ: Ինչպե՞ս որոշվեց կատարել այս երգը, և ըստ Ձեզ, ո՞րն է երգի հաջողության գրավականը:

-Երգն, իհարկե, ամբողջ աշխարհում հանրահայտ է: Ես դրսում շրջագայությունների ժամանակ երգում ու զգում էի, որ թե′ Սփյուռքը, թե′ տարբեր ազգեր՝ պարսիկներ, ազերիներ, թուրքեր, այդ երգը այլ կերպ են ընկալում: Շատ հետաքրքեց բուն թեման, որովհետև շատերը տարբեր կարծիքներ են հայտնում՝ երգը հայկական է, հայկական չէ: Youtube-ում նայեցի կատարումներ, փորձեցի հայկական տարբերակներ պեղել: Գտա երկու տարբերակ՝ Ռուբեն Մաթևոսյան, Ֆլորա Մարտիորսյան, և շատ ազդվեցի, որովհետև երիտասարդներից ոչ ոք չէր անդրադարձել այդ երգին: Կային բազմաթիվ գործիքային տարբերակներ՝ դուդուկով և այլն, բայց երիտասարդ սերնդից ոչ ոք ուշադրություն չէր դարձել: Եվ 2013 թվականի հունիսին որոշեցի երգը գործիքավորել: Գործիքավորումն արեց Արեգ Առուստամյանը: Խնդրեցի, որ անի ավանգարդ-ֆոլկ տեսակի մեջ, որովհետև հետագայում, որպես իմ գլխավոր ժանր, տեսնում եմ ավանդարգ ֆոլկը: Բլուլ կար գործի մեջ, դուդուկ, թառ: Ամեն ինչ արել ենք, որ հայեցի կատարում լինի` ավանգարդ լինելով` հայկական մելիզմը չկորչի, որպեսզի վիճելի թեմա չլինի:

- Տեսահոլովակ կլինի՞:

-Տեսահոլովակ Անդրեի կատարմամբ արդեն կա: Չեմ կարծում, որ այս երգի հիման վրա կլինի տեսահոլովակ:

- Ձեր մեկնաբանության հետ կապված` երգի մասին քննադատություններ եղե՞լ են:

-Բացարձակ: Անկեղծ ասած՝ լսել եմ միմիայն լավ խոսքեր: Ընդամենը մի երկու քննադատություն է եղել երգի «դլե յաման», «աման» խոսքերի վերաբերյալ: Շատերը պնդում են, որ պետք է փոխվի կամ հանվի «աման» բառը: Բայց դա իմ խնդիրը չէ. երգն այդպիսին է՝ այդ բառերով, ու այն փոփոխելը իմ անելիքը չէ:

- Հանդես եք եկել փոփ ոճում, Միշոյի հետ դուետով` առենբի, նաև ժողովրդական ոճում: Ո՞ր ոճն է Ձեզ ավելի հոգեհարազատ, և ինչո՞վ է պայմանավորված ժողովրդական ժանրում Ձեր հանդես գալը:

-Միանշանակ, հոգեհարազատ է ժողովրդական ոճը, որովհետև ես ընտանիքում միշտ լսել եմ այդ երաժշտութունը ու մեծացել եմ այդ երաժշտության ներքո: Իմ երաժշտական ճաշակի հիմքում դասականն է ու ֆոլկը: Ինչ վերաբերում է փոփ և այլ ժանրերին, ուղղակի ինձ հետաքրքիր էր փորձել՝ կստացվի, թե ոչ: Իմ ուղղությունը բազմաժանր է, դա կարող եմ վստահ ասել: Բայց այն ինչ անում ենք զուտ կոմերցիոն առումով, ու այն, ինչ սիրում ենք երգել ու մերն ենք համարում, միանշանակ տարբեր բաներ են: Դու գիտես, որ կոմերցիոն երգերը կատարում ես մարդկանց ինչ-որ խմբի համար, բայց այն, ինչ կատարում ես ֆոլկ տարբերակով, գիտես, որ տարիներ շարունակ կմնա, և այդ երգերը քո թոռները, ծոռները կլսեն: Դա մնայուն արժեք է:

- Ի՞նչ նոր բան է բերում Գաբին իր երգով հայ երգարվեստ:

-Ես, իհարկե, իրավունք չունեմ որակում տալ այսօրվա շոուբիզնեսին կամ երգարվեստին, բայց կարող եմ իմ տեսանկյունից ասել, որ այսօր լճացած ինչ-որ վիճակ է, և ես դեգրադացում եմ նկատում: Երգերի մեղեդայնությունը կորել է, ամեն ինչ ռիթմերի վրա է կառուցվում: Երևի իմ նպատակը մեղեդին վերականգնելն է: Դա ամբողջ աշխարհի տենդենցն է, դրսից է գալիս, բայց մեղեդին չպետք է կորցնել: Մենք ունենք շատ սիրուն երգեր` ժողովրդական, ազգագրական: Ցավոք սրտի, մեր սերունդը քիչ է անդրադառնում դրան: Սա նաև կոչ է, որ նոր ծնված երեխան լսի ճաշակով երաժշտություն` Կոմիտաս, Մանսուրյան, Տերտերյան:

- Ի՞նչ պլաններ ունեք այս տարվա համար:

-Կան նոր երգեր` պրեմիերաներ: Ժանրը չեմ ուզում ասել, թող գաղտնիք մնա: Փոքրիկ ոչ ակումբային համերգային ծրագրի պլան կա, որտեղ կլինեն մարդիկ, ովքեր ուզում են լսել իմ երգերը: Դա, հավանաբար, կլինի 2-3 ամիսը մեկ: Հիմա էլ ծրագիրն ենք կանոնակարգում, փորձեր ենք անում: Երգերը լինելու են դարձյալ ֆոլկ ժանրի: Հնչելու է ավանգարդ ֆոլկ, այսինքն՝ այն երգերը, որոնք մոռացվել են, որոնք շատ հին են ու շատերին հայտնի չեն: Ներկայացվելու են նորացված տարբերակով:

-Ժողովրդական երգն այժմ համապատասխան չափով մատուցվո՞ւմ է, որպեսզի այն մոռացության չմատնվի:

-Հիմա ավելի շատ են անդրադառնում, քան, ասենք, տասը տարի առաջ: Շատերն ասում էին՝ ինչո՞ւ է երգում, նույնիսկ ծիծաղում էին, որ դա հնաոճ է: Հետո չգիտեմ` ինչպես ստացվեց, որ բոլորը հիշեցին, որ պետք է անդրադառնալ ժողովրդական երաժշությանը: Ես միշտ եմ երգել: Դեռ մանկուց՝ 7-8 տարեկանից, ազգագարական երգեր եմ երգել, այնուհետև ուսանողական տարիներին՝ Ամիրխանյան, Սաթյան և այլն: Միշտ մորս խնդրում եմ, որ այդ հին երգերը երգի: Ինձ վրա միշտ աշխատում եմ:

Նաև շատ կարևոր նպատակ է Սփյուռքը համախմբելը՝ դրսի մարդկանց համար աշխատելը: Այն, ինչ հիմա մենք այստեղ անում ենք, դրա կարիքն այնտեղ ավելի շատ ունեն: Կարծում եմ` Սփյուռքն էլ է մասնատված վիճակում: Այս համերգային ծրագիրը, երգերի կատարումը և այդ ամենը հենց դրա համար է: Շատ կուզենայի, որ դրսում կազմակերպվեին ավելի շատ համերգներ: Առաջ գոնե հավաքական համերգներ կազմակերպվում էին` թեկուզ Հայաստանի տարածքում: Հիմա արդեն այդ համերգները վերացել են, բոլորն ակումբներում են իրենց սիրած արտիստներին լսում: Կուզենայի, որ այդ համերգային տարբերակները շատացվեին ու, կարևորը, այդ ամենը ճաշակով արվեր: Կարևոր չէ, որ մեծ համերգասրահներ լցնես: Կարելի է այդ ամենը անել փոքրիկ ակումբում, բայց անել ճաշակով, կենդանի հնչողությամբ ու որակյալ լսարանի համար:

-Քանի որ գիտենք` շոուբիզնեսը բավականին ծախսատար է ոլորտ է, ինչպե՞ս եք լուծում ֆինանսական խնդիրները և ունե՞ք պրոդյուսեր, ով զբաղվում է այդ հարցերով: 

- Ֆինանսական հարցերով միայն ես եմ զբաղվում, հովանավորներ չունեմ: Ես շատ շնորհակալ եմ ընկերներիս, ովքեր իմ կողքին են:

- Որտե՞ղ կարող են ունկնդրել Ձեզ:

-Ամեն դեպքում առիթ կունենան ինձ լսելու: Ես կստեղծեմ ինձ կենդանի հնչողությամբ լսելու հնարավորություն: