«Ժողովուրդ». Կիսամարդ կուսակցությունները

Երբ 2005-ին փոփոխություններ կատարվեցին «Կուսակցությունների մասին» օրենքում եւ խստացվեցին գրանցման չափանիշները, շատերը ողջունեցին դա' հույս հայտնելով, որ այդպիսով կմաղվեն սնկի նման բազմացող «մարդ կուսակցությունները»:

Կատարված փոփոխություններով որպես պարտադիր պայման դիտվեց կուսակցության' նվազագույնը երկու հազար անդամների, ինչպես նաեւ ՀՀ բոլոր մարզերում, այդ թվում' Երեւանում, տարածքային գրասենյակների առկայությունը: Իհարկե, դեռ այն ժամանակ «մեկ զապորոժեցի մեջ տեղավորվող» քաղաքական ուժերի ղեկավարները փորձեցին աղմուկ բարձրացնել, թե այդպիսով փորձ է արվում Հայաստանում սահմանափակել քաղաքական գործունեության դաշտը եւ խաղից դուրս թողնել փոքրաքանակ, սակայն խիստ սկզբունքային ուժերին: Սակայն անցած տարիները ցույց տվեցին, որ իշխանությունները հետեւողական չեղան օրենքի կիրառումն ապահովելու հարցում:

Եթե այսօր Հայաստանի որեւէ մարզում, անգամ Երեւանում փորձենք գտնել այդ 80 կուսակցությունների գրասենյակները, կհամոզվենք, որ դրանց մեծ մասը գոյություն ունի պարզապես թղթի վրա, կամ էլ' կուսակցապետի սեփական տանը:

Ընտրությունից ընտրություն բավականին մեծ շահույթ ապահովող «կուսակցություն-ՓԲԸ-ների» բիզնեսը թեեւ անցած տարիներին որոշակիորեն անկում ապրեց, այդուհանդերձ' դեռեւս շարունակում է կենսունակ մնալ: Եվ եթե վերջին խորհրդարանական ընտրություններում իշխող Հանրապետականը որոշեց օգտվել այդպիսի «մեկուկեսմարդանոց» ուժերի լիդերների ծառայություններից, ապա ընդդիմադիր ՀԱԿ-ը, ընդհակառակը' ձերբազատվեց դրանցից:

Հայաստանի քաղաքական դաշտում կիսամարդ կուսակցությունների հետ կապված անգամ այնպիսի զավեշտալի դեպքեր կան, երբ նույն կուսակցության' «Հզոր հայրենիք»-ի մի փոխնախագահը ընդգրկված է Հանրապետական կուսակցությունում, մյուսը' «Բարգավաճ Հայաստան»-ում: Եվ, փաստորեն, ՀՀԿ-ԲՀԿ փոխհրաձգության ընթացքում նրանք միմյանց դեմ ելույթներ են ունենում: Պատկերը նույնքան տխուր է նաեւ համեմատաբար հայտնի եւ կայացած ուժերի դեպքում:

Շարունակությունը` «Ժողովուրդ»-ի այսօրվա համարում: