ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանի 2014թ. տարեմուտի ուղերձը (շարունակություն)

Lurer.com-ը, ՀՀ պաշտպանության նախարարության հետ համատեղ, Ձեր ուշադրությանն է ներկայացնում ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանի 2014թ. տարեմուտի ուղերձը` հատվածաբար (սկիզբը` այստեղ):

Կարգապահության ամրապնդման ուղղությամբ մեր աշխատանքի շնորհիվ 2013 թվականին կարողացանք ապահովել զինված ուժերի պատմության մեջ լավագույն ցուցանիշը: Նվազեցին և՛ մահվան, և՛ մարմնական վնասվածքների դեպքերը: Կոռուպցիայի դեմ պայքարում մեր անելիքները նպատակաուղղվեցին ռիսկեր պարունակող բոլոր ոլորտներին: Մեծ ուշադրություն դարձվեց հատկապես զորակոչի արդար ու թափանցիկ անցկացմանը, մշակվեց նոր մեխանիզմ, որի գործարկմամբ նախատեսվում է ապագայում զորակոչերն իրականացնել վիճակահանության միջոցով: Դրանով արդեն կբացառվեն միջնորդությունները, հովանավորչությունը, տարբեր ուղիներով օրենքը շրջանցելու փորձերը, և համապետական նշանակության կարևորագույն միջոցառումը՝ զորակոչը, անցկացվելով առավելագույնս արդար ու թափանցիկ, կարժանանա ժողովրդի լիակատար վստահությանը: Սա չափազանց կարևոր է մեզ համար:

Այնուամենայնիվ, ունեցած հաջողություններով հանդերձ, անցնող տարում տարբեր ոլորտներում գրանցվեցին բացթողումներ, և չնայած այդ ուղղությամբ կատարված մեծածավալ աշխատանքներին` հիմնական թերացումները կարգապահության ոլորտում էին: Տեղի ունեցան մահվան ելքով մի քանի դեպքեր, որոնց առնչությամբ իհարկե կատարվեցին մանրակրկիտ քննություններ, վերլուծվեցին պատճառները, և արվեցին հետևություններ այդպիսի դեպքերի հետագա բացառման համար: Ես մի առիթով էլ եմ ասել, որ դրանց` հասարակության շրջանում լայն հնչեղություն ստանալն ընդհանուր առմամբ դրական եմ գնահատում, ոչ միայն այն առումով, որ դա խիստ օգտակար կարող է լինել, այլև այն, որ դա վկայում է զինված ուժերի թափանցիկության ու նաև այն մասին, որ բանակն իսկապես հայ ժողովրդի ամենօրյա ուշադրության կենտրոնում է: Ուզում եմ նորից կրկնել իմ այն միտքը, որ որքան էլ բարելավենք ցուցանիշները, այս ուղղությամբ մեր աշխատանքների գերազանց արդյունքը միայն ու միայն 0 ցուցանիշն է, այսինքն՝ ոչ մի զոհ բանակում, և այդ ժամանակ միայն կարելի կլինի ասել, որ ամեն ինչ հիանալի է: Շատերը չգիտեն, որ ըստ վարկածներից մեկի՝ անգլերեն OK արտահայտությունը զինվորական ծագում ունի: Այն առաջացել է 0 killed՝ 0 սպանված արտահայտությունից: Եվ OK տառակապակցության իմաստը, ժողովրդի մեջ զարգանալով, ընդհանուր առմամբ ձեռք է բերել «լավ է» արտահայտության նշանակություն:

Երկար տարիների զինվորական ծառայության ընթացքում շատ եմ մտածել զինված ուժերում արտակարգ դեպքերի կանխարգելման և կարգապահության ամրապնդման մասին: Եզրակացությունս այն է, որ կարգապահության ուղղությամբ գերազանց արդյունքի միայնակ հասնել չենք կարող: Որո՞նք են արտակարգ պատահարների պատճառները՝ անվտանգության կանոնների խախտումը, զգոնության թուլացումը և ոչ կանոնադրական միջանձնային հարաբերությունները: Առաջին երկու պատճառների կանխարգելմանը նպատակաուղղված աշխատանքներում մեզ հաջողվել է բարձր արդյունքներ ստանալ և նմանատիպ պատահարների հավանականությունը մոտեցնել նվազագույնի: Իսկ ահա միջանձնային ոչ կանոնադրական հարաբերությունները հիմնականում բանակ «ներխուժած» փողոցային արատավոր բարքերի արդյունք են, որոնց դեմ, իհարկե, նույնպես պայքարում ենք, տարեցտարի բարելավում ցուցանիշները, բայց դեպքերն իսպառ վերացնելու համար մեզ պետք է օգնության գա հասարակությունը, պիտի «կռվենք» մի քանի ճակատներով: Իսկ էլ որտե՞ղ կարելի է պայքարել արտակարգ պատահարներ «ծնող» փողոցային արատավոր բարքերի դեմ, եթե ոչ դպրոցում ու բուհում, որտեղ կրթվել ու դաստիարակվել են մեր բոլոր զինծառայողները՝ թե՛ զինվորը, թե՛ սպան, որտեղ գլխավոր դերերում մեր մանկավարժները՝ ուսուցիչներն ու դասախոսներն են, այսինքն՝ մեր ամբողջ մտավորականությունը, մեր գիտական ներուժը: Էլ որտե՞ղ, եթե ոչ բանակում, որտեղ գլխավոր դերերում այդ նույն մանկավարժների դաստիարակած հրամանատարներն են: Եվ մեր վերջնանպատակը պետք է լինի Ազգային բանակի լիակատար ձևավորումը, մեր բանակային մշակույթի լավագույն ավանդույթների վերականգնումը, որովհետև պատիվ, պարտք, հայրենասիրություն հասկացությունները մեր բանակային մշակույթի անքակտելի մասն են: Ազգային բանակ, որը կլինի մեր ազգային գաղափարների կրողը, որի հիմքում կլինեն հայ ազգային ոգին, դրան բնորոշ մարդկային հարաբերությունները, միջանձնային առողջ հարաբերությունները, և այս ամենի արդյունքում անխուսափելիորեն կտրուկ կբարելավվեն զինված ուժերում կարգապահության ցուցանիշները:

Ահա՛, այս գաղափարով առաջնորդվելով էլ որոշել եմ 2014 թվականին պայքար հայտարարել «փողոցի»` փողոցային արատավոր բարքերի դեմ և այդ պայքարում օգնության կանչել երկու կարևոր օղակներին՝ դպրոցներին ու բարձրագույն ուսումնական հաստատություններին, ինչպես նաև բոլոր ծնողներին: Այսինքն՝ պետք է գործի լծվենք ազգովի, չէ՞ որ մեր բանակը, ինչպես նշեցի, առաջին հերթին Ազգային բանակ է, որը ձևավորվել է հանուն հայ ժողովրդի լինելիության, նրա միասնական ջանքով, հերոս զավակների մաքառմամբ և հաղթանակ տարել հենց ազգային ոգու, հային բնորոշ արժանիքների շնորհիվ: Հիմա նորից փորձության առջև ենք և եթե չկարողանանք այն հաղթահարել, դավաճանած կլինենք մեր ազգային գաղափարախոսությանը, դավաճանած կլինենք մեր հերոս ընկերներին, դավաճանած կլինենք ինքներս մեզ: Միավորվե՛նք: Հիմա՛ է ծնվել այս գաղափարը. ո՛չ թե 10 տարի առաջ, ո՛չ թե 2 տարի առաջ, այլ հենց հիմա՛: Նշանակում է՝ հասունացել է արդեն պահը, եկել է ժամանակը՝ համաժողովրդական միասնության միջոցով հերթական անգամ հաղթանակի հասնելու:

Իհարկե, մենք միշտ էլ թերությունների պատճառները փնտրել ենք մեր մեջ և որևէ բացասական երևույթ չենք փորձել արդարացնել: Ես նույնիսկ զինված ուժերում արգելել եմ արտակարգ պատահարները արդարացնելու միտումով հնչող հետևյալ երկու արտահայտությունները՝ «Բոլոր բանակներում էլ լինում են» և «Բանակը հասարակության հայելին է»: Ի պատասխան «Բոլոր բանակներում էլ լինում են» արտահայտության՝ ես միշտ նշում եմ, որ մենք այս առումով այլ բանակների հետ համեմատվելու իրավունք չունենք. նախ՝ մերն առանձնահատուկ է, նորից եմ կրկնում՝ Ազգային բանակ, երկրորդ՝ մենք փաստացի պատերազմող երկիր ենք, և մեզ համար մեկ զինվորի կյանքը կամ առողջությունը անհամեմատ թանկ պիտի լինի, պարզապես անգին: Իսկ «Բանակը հասարակության հայելին է» արտահայտության վերաբերյալ կասեմ հետևյալը: Ինչ խոսք, որ բանակը հասարակության ծնունդն է ու «հոգեզավակը»: Այո՛, շատ բան մենք հասարակությունից ենք ստանում: Սակայն բանակը քաղաքացիական հիմնարկներից մեծապես տարբերվում է գործող ներքին օրենքներով, հատուկ ռեժիմով, հրամանատարական ուղղահայաց ենթարկվածությամբ, և մենք, հետևաբար, պետք է կարողանանք ավելի հեշտ հաստատել մեր կամեցած կարգը, ավելի արագ արձագանքել ամեն մի իրավիճակի: Այսինքն՝ որքան էլ որ դժվար է, այնուամենայնիվ մենք կարող ենք մերժելի երևույթները, բարքերը բանակում վերացնել: Ինչպե՞ս: Համապատասխան պայմաններ ստեղծելո՛վ»:

Շարունակելի...