«Հրապարակ». Հայաստանն Ուկրաինայի բաց վերքին է խփել

1988-ին, հիշում եմ՝ սարսափելի զգայուն էինք դարձել դրսից լսվող յուրաքանչյուր կարծիքի, հայտարարության, վերաբերմունքի նկատմամբ: Մարդիկ օրեր շարունակ հետեւում էին օտարերկրյա եւ հատկապես ռուսական լրատվամիջոցների հրապարակումներին, ու ցանկացած դրական արձագանք, յուրաքանչյուր բարի խոսք երախտագիտությամբ, իսկ բացասականները թշնամանքով էինք ընդունում:

Բավական էր մեկը Ղարաբաղի հարցում մի անզգույշ արտահայտություն թույլ տար, անմիջապես հայտնվում էր մեր սեւ ցուցակում, բանադրանքի ենթարկվում: Այնպես էին սրվել մեր զգացողությունները, այնքան նրբազգաց էինք դարձել, որ անգամ հավասարակշռված ու օբյեկտիվ գնահատականներն էինք ծանր տանում՝ մեզ հարկավոր էր բարեկամի, ըմբռնողի, սրտացավ խոսք: Հիմա նույն վիճակում է հայտնվել Ուկրաինան: Ինչո՞ւ են Կիեւում այդքան ծանր տարել Սերժ Սարգսյանի հեռախոսազրույցը Պուտինի հետ, եւ նրա մի քանի անզգույշ նախադասությունը պատճառ է դարձել, որ Ուկրաինան նոտա հղի մեր ԱԳՆ-ին:

Հետո նաեւ ուկրաինացի ռեժիսոր Ելենա Ֆետիսովան հրաժարվի ՀՀ պետական մրցանակից: Երեկ մեր քաղաքական գործիչներից մեկը պատմում էր, որ ուկրաինացի իր ընկերներն են զանգել ու հանդիմանել իրեն՝ լրատվամիջոցներից մեկին տված բավականին հավասարակշռված հարցազրույցի առիթով: Իսկ ի՞նչ էիք ուզում, պարոնայք: Ձեր միջազգային «քաշը» չնչին է, բայց դուք բաց վերքի եք խփում, ազգային զգացմունքների այս սրված փուլում ձեր մի անզգույշ խոսքն ավելի վտանգավոր է, քան այլ պայմաններում թույլ տրված հազար սխալ: Իսկ երբ Սերժ Սարգսյանը փորձում է շտկել իրավիճակը՝ հայտարարելով, թե «մենք ուկրաինացիների հետ եղբայրական ժողովուրդներ ենք», լավ կլիներ այդ բարեկամության մասին հիշեր Պուտինի հետ խոսելուց առաջ:

Շարունակությունը` «Հրապարակ» օրաթերթի այսօրվա համարում: